Tagarchief | werksfeer

3.Treiteren en Pesten

Het is bijna Pasen en we kijken samen echt een beetje uit om wat te kunnen ontspannen.
Hoe lang moet dit toch verder, mijn man wordt steeds slechter….hoe lang houd hij dit nog vol??
Geen idee, het is allemaal zo vreselijk triest, we zitten samen echt in zwaar weer.

14 April 2009.
Dat is na het paasweekend waarin wij hebben geprobeerd een beetje tot rust te komen, helaas van korte duur.
Om 8 uur volgens de nieuwe regels, mogen ze bij mijn man op de zaak koffie nemen, meestal haalt iemand dat voor allen op de werkvloer.
Dat doen ze om de beurt zo ook deze dag, een collega heeft koffie gehaald.
Maar deze kwam zeggen dat er voor mijn man en nog een collega geen koffie meer was en dat hij dat op kantoor was wezen zeggen.
Hij heeft dat gemeld bij de secretaresse, die de dochter is van de werkgever.
Mijn man heeft eerst het werk waar hij mee bezig was (een zaagmachine schoon maken) afgemaakt en is toen naar de koffiemachine gelopen voor de koffie die ik nog niet had gehad.
Deze was niet bijgevuld, waarop hij naar kantoor is gelopen om te vragen of deze bijgevuld kon worden daar hij geen koffie had gehad.
De secretaresse antwoordde daarop snauwend, ik doe het om half 10 voor de pauze want ik zit nu alleen.
Waarop mijn man vroeg of hij het dan niet zelf mocht doen, en vroeg haar om de sleutel van de kast.
Hij heeft dat in het verleden ontelbare keren zelf gedaan dus zag daar geen probleem in.
Dat weigerde zij dit keer en zei dat hij te laat was en geen koffie meer mocht halen, dat hij maar op de volgende ronde moest wachten.
Mijn man had alleen zijn werk even afgemaakt en zijn collega was het tenslotte ook nog om acht uur wezen melden…dus op tijd dus hij werd kwaad en zei dat hij dat asociaal vond.
Daarna is hij weg gelopen om de dingen niet nog hoger op te laten lopen en is aan zijn werk gegaan.
 

De volgende dag kreeg hij de zoveelste brief waarin hij beschuldigd werd en dat hij wegens wangedrag naar huis gestuurd was!
En dat hij de secretaresse (dochter van de baas) een vreselijke ziekte zou hebben toegewenst, wat absoluut een leugen is.
Iedereen die hem kent, weet dat hij zoiets nooit maar dan ook nooit zou doen, daar wij zelf al genoeg te maken hebben gehad met vreselijke ziektes.
Nog maar kort geleden is mijn moeder overleden aan zo’n ziekte na een ziekbed van drie jaar.
Hij is de andere dag zoals ze gezegd hebben weer aan het werk gegaan.
Toen kreeg hij de bewuste brief in zijn handen gedrukt van de chef, nadat hij hem gelezen had heeft hij hem terug gegeven niet wetend dat we ook nog een exemplaar per post zou krijgen.
Hij heeft erbij gezegd dat hij het niet eens was met deze brief, daar hij zulke termen niet gebruikt had en dat hij graag een brief had waar eerlijk in stond wat er gebeurt was.
Dit is straal genegeerd!
 

Toen hij s’avonds naar huis is gegaan is hij ernstig onwel geworden dat was de afgelopen dagen al meer gebeurt.
Hij ziet dan ineens alles door een waas alsof ik door en glas water heen kijk, voelt zich intens misselijk en dreigt flauw te vallen.
Daarbij heeft hij ook steeds een drukkend gevoel op zijn borst.
Hij heeft zijn auto aan de kant moeten zetten om te wachten tot het over ging en zweette daarbij overmatig.
Ook was al meerdere keren gebeurt dat hij hele sterke hartkloppingen kreeg, net als op dat moment……
Thuis gekomen vertelde hij mij wat hem was overkomen en dat dit al vaker was gebeurd.
Beide besefte wij, dat dit zo niet langer door kon gaan, want dan zouden er echt ongelukken gebeuren of nog erger.
Direct de volgende dag hebben we de huisarts gebeld en nadat ik zelf alles had uitgelegd aan de assistente zei deze dat we direct tussen de afspraken geplaatst zouden worden.
Middags zijn we samen naar de huisarts gegaan en hebben een lang consult gehad.
De huisarts kwam tot de conclusie dat het nu echt helemaal fout gaat met zijn gezondheid en dat, dat komt omdat mijn man veel te lang in de stress zat.
Hij heeft hem doorverwezen naar een Sociaal Psychologisch Verpleegkundige die hem moet gaan begeleiden in deze hele procedure daar het voor hem te veel is geworden en zijn klachten te veel en te ernstig zijn.
Hij moet voorlopig verder rust houden en niet naar zijn werk daar hij juist daar constant onder druk wordt gezet en dat dus waarschijnlijk de oorzaak is van al zijn klachten.
Ook heeft hij hem aangeraden gezien de oneerlijke behandeling die hij krijgt op zijn werk, om contact op te nemen met de Arbo arts en daar alles eerlijk uit te leggen.
Hij zei tegen de huisarts dat hij niet weet bij welke Arbodienst het bedrijf aangesloten is, daar de werkgever in korte tijd drie keer van Arbodienst is gewisseld.
Waarop de huisarts tegen hem zei, dat hij dan het werk moest bellen om te vragen bij welke Arbodienst ons bedrijf nu is aangesloten.
Hij was bang bang was dat ze het hem niet zouden vertellen, gezien de verhouding nu tussen hun beide.
Zijn werkgever doet er alles aan om hem zo veel hij kan dwars te zitten.
Onze huisarts, zei daarop dat ze verplicht zijn om hem te zeggen bij welke Arbodienst ze aangesloten zijn.
Wij zijn daarna naar huis gegaan, en omdat mijn man nogal geëmotioneerd was heb  ik zelf naar het bedrijf van mijn man gebeld om het te vragen.
Ik kreeg de secretaresse (dochter van de werkgever) aan de telefoon en deze zei op mijn vraag, dat ik moest wachten en…weg was ze…, even later kreeg ik de chef aan de telefoon.
Deze vroeg nogal vijandig aan mij wat mijn man dan wel mankeerde.
Waarop ik heeft geantwoord dat hij ziek was en nu erg ziek, daar ik geen behoefte meer had hem dit nog uit te leggen.
Deze vent liegt alles aan elkaar om bij de baas in een goed blaadje te staan, ongeacht wie die daar mee neer maait!
Ik zei verder, dat ik alleen belde om van hun te horen bij welke Arbodienst het bedrijf is aangesloten.
Waarop hij antwoordde, “ik bel u vanmiddag of morgen wel terug”, omdat hij dat nu niet wist.
Ik heb hem toen gevraagd omdat dezelfde middag te doen.
De middag verstreek verder en er werd natuurlijk niet terug gebeld, rond half vijf heeft heb ik toen zelf maar opnieuw terug gebeld en nogmaals mijn vraag gesteld aan de secretaresse, ze nam de telefoon ook deze keer op en weer werd ik onmiddellijk in de wacht gezet….raar.
Na verloop van tijd kreeg ik opnieuw de chef aan de telefoon en heb mijn vraag nogmaals herhaalt, want ja mijn man was toch ook ziek gemeld diezelfde dag dan weet de chef toch ook bij welke Arbodienst zij aangesloten zijn!
Nadat ze haar vraag herhaalt had zei deze dat hij dat zomaar niet kon geven en dat hij daar eerst toestemming voor moest hebben van de werkgever…..Nog Gekker!!
Waarop ik, nu echt kwaad… antwoordde dat onze arts had gezegd dat hij dat verplicht was om te zeggen en dat hij mij toch ook ziek gemeld had, dat hij dus zeker wel weet bij welke Arbodienst hun bedrijf is aangesloten op dat moment.
Hij zei dat hij ziektemeldingen altijd doet per mail, waarop ik natuurlijk het mailadres aan hem heb gevraagd en dat heeft hij uiteindelijk gegeven.
In het mailadres staat de naam van de Arbodienst.
Ik heb dat toen maar zelf op de computer opgezocht en daar een telefoonnummer gevonden  en gebeld.
Daar aansluiting gekregen heb ik uit het optiemenu optie 8 gekozen om direct iemand aan de lijn te kunnen krijgen.
Ik ben vervolgens nogmaals doorverbonden naar een Coördinator, deze lag mij uit dat hij coördineert tussen de Arboarts en het bedrijf dus desbetreffende werkgever en dat hij eerst moest overleggen met de werkgever, omdat mijn vrouw om een afspraak vroeg met de Arboarts die aangesloten is bij het bedrijf van mijn man.
Waarop ik hem uitvoerig heb vertelt waarom ik belde, inmiddels was ik vanwege het onrecht dat mijn man aangedaan werd ook aardig van streek geraakt.
En ik zei ook dat ik belde, omdat wij het vertrouwen in de werkgever gezien de hele behandeling volkomen kwijt waren en dat ik daarom graag die afspraak wilde om samen met mijn man eerlijk te kunnen vertellen hoe alles gegaan was daar mijn man nu beschuldigd wordt van wangedrag, onwelwillendheid en negativiteit wat absoluut niet waar is.
De  Coördinator was zeer begripvol en stelde mij gerust en zei dat hij er aantekeningen van zou maken en deze aan de arts zou geven.
Nu hopen we dat we deze afspraak krijgen want we zijn het echt heel beu dat mijn man van alles beschuldigd wordt,het is zeker heel anders als dat zij nu doen voorkomen.
Mijn man vindt het heel verschrikkelijk al die pesterijen en leugens.
De manier waarop hij behandelt word voelt aan of hij nergens goed voor is.
Het voelt aan als een echte judasstreek, om te horen te krijgen dat zijn werkgever eerst zegt dat met zijn expertise een hoop kennis verloren gaat, (hij zei dat in bijzijn van zijn advocaat toen mijn te horen kreeg dat zijn ontslag aangevraagd werd), terwijl hij vlak daarna op deze manier behandeld word we begrijpen dit echt totaal niet.
Uiteindelijk hadden we het wel kunnen raden….die afspraak kwam er natuurlijk niet!!
De Arbodienst wordt betaalt door de werkgever…..dat zegt in dit geval blijkbaar genoeg, vandaar ook dat die afspraak er nooit gekomen is.
We hebben dat ons achteraf pas gerealiseerd, eerst dachten we nog dat deze meneer het eerlijk meende.
Zoals later in mijn verhaal ook zal blijken zit deze Arbo….vreemd in elkaar.
Het Gedicht wat bij dit verslag hoort, kunt u Hier…. Lezen.
Wordt vervolgd ………in 4. Arbodienst Consult.

2. Verziekte Werksfeer

Graag zou ik verder eerst de sfeer  omschrijven ter verduidelijking hoe dit alles gaat bij mijn man op het werk zodat u begrijpt dat hij aardig radeloos aan het worden is.
Vanaf het moment dat hij weer aan het werk mocht gaan van zijn werkgever,
heerst er bij op de zaak een soort angstsfeer. 
Niemand vertrouwt elkaar nog en is bang om nog te praten tegen degene die ontslag is aangezegd (inmiddels 6 personen).
Inmiddels zijn er een aantal medewerkers op kantoor geroepen, hoofdzakelijk coördinators en één magazijn bediende,bij elkaar waren dat vijf personen.
Daar was dan aanwezig, de werkgever en de chef.
Met ieder wordt lang gesproken en blijkbaar verboden daar met iemand dan ook over te spreken want daarna horen ze op de werkvloer niets van wat er besproken is.
Wat de sfeer onder de werkmensen niet bepaald ten goede komt natuurlijk.
Vanaf deze tijd is de houding van deze mensen totaal omgedraaid en wordt er tegen degene die ontslag aangezegd hebben gekregen nog alleen gesproken als het niet anders kan.
Heel begrijpelijk, want iedereen is bang de volgende te worden en jammer genoeg is er geen saamhorigheid tussen de mensen op de werkvloer.
 

 

Mijn man probeer zo goed mogelijk zijn werk te blijven doen maar de sfeer wordt steeds slechter en slechter daardoor.
Natuurlijk vreet dit aan hem en mij doet het heel pijn hem zo te zien.
De werkgever zorgt steeds voor tweedracht tussen de mensen dat is al een tijdje maar wordt nu steeds erger.
Een voorbeeld daarvan:
De Hr. B….. is goede maatjes met de werkgever en heeft nogal eens in het verleden voor flink wat opschudding gezorgd bij hun op de werkvloer daar hij altijd melding gaat maken bij de werkgever als hij denkt dat iemand iets doet wat eigenlijk misschien niet mag van de  werkgever.
Dit verraders gedoe wordt hoog gewaardeerd door de werkgever van mijn man en dat maakt hij dan ook in het openbaar kenbaar…meerdere malen.
En vorige week liep de Hr B…. ineens te beweren dat hij het werk van een collega mag gaan doen die op het moment op vakantie is voor een bezoek aan zijn familie
.
 
Deze collega  is onze spuiter en weet nog van niets, terwijl de Hr. B…. al in de fabriek loopt te beweren dat hij zijn werk mag gaan over nemen.
Wat zijn dit toch voor praktijken, zo ga je toch niet met mensen om!!
Mijn man, begrijpt echt niet waarom dit alles op deze manier gaat en vind dit zeer oneerlijk! Zo kan hij meerdere voorbeelden geven……  
 
7April 2009:
Mijn man is zoals gewoonlijk naar zijn werk gegaan , daarvoor is het bij hun gebruikelijk dat als je vroeg genoeg bent je een kop koffie haalt in de kantine…voor werktijd dus en dat mag hij dan meenemen naar je werkplek als het tijd is.  
Hij heeft die koffie gehaald en even neer gezet omdat ik nog even naar de toilet moest.
Nog geen vijf minuten later toen hij van het toilet afkwam werd hij onmiddellijk aangesproken door de chef, deze zei dat hij te laat was en dat hij op tijd hoort te beginnen.
Toen hij zei dat ik naar het toilet was geweest zei deze terug, dat hij dat had moeten melden.
Blijkbaar allemaal nieuwe regels die ineens ingevoerd zijn……
Voor mijn man echt op dat moment een raadsel waarom hij dit ineens zo deed.
Later begreep hij pas waarom…..want toen ik thuis kwam lag daar weer een zoveelste nieuwe brief met maatregelen te wachten over koffietijden, pauzes etc…
De sfeer wordt steeds grimmiger en mijn man raakt uit zijn doen en heeft steeds druk op zijn borst, slaapt slecht en raakt in de put.
Hij voelt zich absoluut niet lekker, toch sleept hij zichzelf weer naar zijn werk uit angst voor nog meer ellende.
 
9 April 2009.
Ten einde raad vraagt hij om een halve snipperdag, hij voelt zich gewoon ziek!
Hij slaapt nog slecht enkele uren per nacht, zit in de put zijn bloedwaarde schommelt enorm op het moment door alle stress en hij heeft regelmatig hartkloppingen en steeds een benauwend gevoel.
Het is slecht voor zijn hartklep als zijn bloedwaarde heel erg schommelt, de waarde is nog nooit zo hoog geweest zeiden ze bij de trombosedienst, bij zijn controle de waarde was 6,4 terwijl ik voor goed functioneren tussen de 3 en de 4 moet zitten.
Hij meet altijd zelf, daar heeft hij een cursus voor gevolgd bij de trombosedienst zodat hij niet steeds hoeft te verletten van zijn werk.
Dus hij hoeft alleen daar naar toe, 1 keer per half jaar in plaats van iedere week toevallig was dat vorige week en daar constateerde ze toen die enorme hoge waarde!
Als de waarde zo hoog is kan dat een hersenbloeding veroorzaken, dit maakt mij en hem bang.
De halve snipperdag werd geweigerd omdat het niet uit kwam volgens hen, vanwege dat er misschien spoedwerk kon komen en er al een paar een halve snipperdag hadden.
Volgens ons onterecht en Pesterij, omdat mijn man niet getekend heeft voor dat stinkend oneerlijke Ontslagvoorstel!
Het spreekt voor zich dat mijn man plichtsgetrouw zoals hij is, zich de andere dag weer naar zijn werk gesleept heeft.
En ik….ik dood ongerust over hem tot hij weer heelhuids thuis kwam.
Ik weet wel waarom hij toch  naar zijn werk ging, zo ziek als dat hij was.
 
In één van zijn beruchte brieven had zijn baas neer gezet dat hij niet werkwillig zou zijn.
Mijn man niet werkwillig……dat ze dat geschreven hebben heeft hem heel diep geraakt!!
 
In december 2008 is hij met hartklachten een dag opgenomen geweest, één van de zeldzame keren dat hij daardoor thuis kwam van zijn werk.
Hij had verschrikkelijk pijn in zijn borst en ik heb toen onmiddellijk de dokter gebeld.
De dokter heeft hem toen zelf naar het ziekenhuis gebracht omdat haast geboden was zoals hij zei.
Kort daarna belde de Arbo Dienst van zijn werkgever, ik weet niet meer welke want de werkgever heeft in korte tijd drie verschillende Arbodiensten gehad omdat hij niet met hun overweg kon.
Deze meneer van de Arbodienst zei tegen mijn man dat hij toch snipperdagen had genomen rond de kerst en dat hij dan die dagen maar moest gebruiken om weer op de been te komen. Hij schreef hem toen uit de ziektewet op de dag dat anders zijn snipperdagen in hadden gegaan.
En hij heeft om geen onenigheid met de werkgever te krijgen niets gezegd en het zo gelaten!
Ik denk dit spreekt voor zich want hij was toen helemaal nog niet opgeknapt en is in zijn eigen snipperdagen hersteld.

Hoe is het toch in godsnaam mogelijk dat er zo omgegaan wordt hier in Nederland met mensen die ondanks dat ze iets mankeren altijd keihard werken!!!
Het lijkt wel of werkmensen steeds minder rechten krijgen hier in Nederland en dat ze behandeld worden of ze niks zijn!
Ik kan mij over zulke dingen ontzettend kwaad maken, het is zo vreselijk onrechtvaardig!!  
Na ongeveer 5 minuten kwam de chef naar hem toe en zei dat de werkgever hem sommeert naar huis te gaan en dat hij morgen terug kon komen als hij gekalmeerd was.
Toen mijn man hem vroeg of hij dat op papier wilde zetten weigerde hij de brief te schrijven.  
Hij vroeg het hem toen nogmaals, heel nadrukkelijk het dan maar op klad te zetten met zijn handtekening maar….deze bleef weigeren!!
Hij kon hem met geen mogelijkheid bewegen het op papier te zetten en hij bleef beweren dat mijn man naar huis moest.
Hij heeft hem toen gezegd dat wat hier nu gebeurt zal ik door geven aan mijn advocaat en is ten einde raad naar huis gegaan.
Als een kleine jongen na 18 jaar trouwe dienst voor de zoveelste keer naar huis gestuurd.
Te kijk gezet voor al zijn collega’s…zo gaan ze daar met mensen om die 18 jaar keihard voor ze gewerkt hebben!!
Deze dag zetten ze zeker ook weer als snipperdag neer.
Hoe lang kan hij dit nog volhouden voor zijn gezondheid is dit niet best, waar zijn ze nu toch mee bezig?
Dit begint heel hard op een pesten en wraak nemen te lijken…en dat allemaal omdat mijn man weigert vrijwillig ontslag te nemen.
Lees dit verhaal verder in 3.Treiteren en Pesten