Tagarchief | UWV

Banenmarkt UWV een Grote Aanfluiting

Banenmarkt UWV een Grote Aanfluiting:

Het is een tijd geleden dat ik hier op het weblog heb geschreven, maar nu moet het mij toch van het hart…. mijn man nog altijd werkzoekend doorloopt nu al maanden de verplichte re-integratie cursus waar hij niets maar dan ook niets wijzer wordt….maar wel verplicht is te doorlopen op straffe dat je anders gekort wordt!!
De afgelopen week kreeg mijn man een brief van het UWV dat er vandaag een banenmarkt door hun wordt georganiseerd waar vele bedrijven aanwezig zullen zijn, dus wij er hoopvol naar toe, met bij ons een stapeltje CVtjes.In de brief zoals bij het meeste van het UWV ook weer de dreigende tekst,
Ik citeer:
Niet verschijnen op deze beurs, zonder kennisgeving zou mogelijk gevolgen kunnen hebben voor uw uitkering!

Helaas toen wij daar kwamen zagen we in een schamele brede gang ongeveer een vijftiental tafeltjes staan waarvan er zes leeg waren…aan de tafeltjes die wel bemand waren zaten wat leerbedrijven en verder eigenlijk helemaal niets….de meeste  bedrijven die zo groots genoemd werden in de bewuste brief schitterde door afwezigheid.
Nergens maar dan ook nergens een bedrijf waar ze in de branche van mijn man werknemers zochten of iets wat er ook maar een beetje op leek.
We hebben nog gekeken of er om de hoek van die gang nog iets was, maar nee hoor dit schamele gedoe was de Banenmarkt van het UWV!!!

Op de terugweg konden we bij toeval aan een voorbijganger die daar liep één enkel CVtje kwijt, die ergens had gehoord dat er nog iemand gezocht werd voor het werk waar mijn man goed in is.
Dus UWV, als je een banenmark organiseert en deze verplicht stelt om te bezoeken, op straffe dat men anders gekort wordt…. dan zouden jullie op zijn minst kunnen zorgen dat het een beetje op een banenmarkt lijkt….deze “Banenmarkt”van het UWV is een grote aanfluiting echt beschamend voor een organisatie als het UWV!!!

21.Bezwaarschrift Ex werkgever/UWV

Vandaag is het zondag 15 november 2009.
Inmiddels hebben we bericht terug gekregen van onze advocaat, het antwoord op onze vraag om ons te helpen omdat we ons opnieuw onterecht aangevallen voelen door die ex werkgever van mijn man.
Hij schrijft eigenlijk het volgende,

“Uw werkgever heeft een bezwaarschrift ingediend omdat het UWV van oordeel was dat u op de laatste dag van het dienstverband ziek was. Uw werkgever is van mening dat uw arbeidsongeschiktheid medio augustus 2009 is geëindigd. Het UWV heeft u nu gevraagd of u betrokken wenst te worden in die procedure. U kunt daar bevestigd op antwoorden. In dat geval wordt u op de hoogte gehouden van het verloop van de procedure. Aangezien u zelf geen bezwaar hebt gemaakt tegen de beslissing betekent dit dat alleen een beslissing op bezwaar wordt genomen op grond van de bezwaren van uw voormalig werkgever.”
 
Verder adviseert hij dat we bevestigend kunnen antwoorden dat we op de hoogte gehouden worden.
En dat we zelf moeten bepalen of we die ex werkgever inzage geven in alle medische gegevens van mijn  man.
 
Om eerlijk te zijn begrijp ik dit niet goed omdat de meneer die ik aan de telefoon had in plaats van de advocaat mij zei dat er een nieuwe procedure opgestart moet worden nu en dat de advocaat nu zegt “stuur zelf dat formulier op”en verder wachten we het wel af….althans zo begrijp ik dat nu.
Min of meer voel ik nu dat we eerst opnieuw voor de leeuwen gegooid worden voor we eventueel hulp hierin krijgen.
Terwijl die ellendige ex werkgever mijn man nu opnieuw beschuldigd in dat bezwaarschrift dat hij helemaal niet ziek was na de ontslagtermijn…..wat echt een leugen is die op geen enkel feit gebaseerd is.
Hij heeft in november helemaal geen contact gehad met mijn man, dus hoe kan hij nu weten in welke staat mijn man verkeerde op dat moment!!
Maar ja, ik heb het al eerder gezegd, hij baseert dat op dat leugenachtige rapport van die Mediator wat we maanden later als het Mediation gesprek ineens plotsklaps nog toegestuurd kregen.
Ze zullen dat bij  het UWV  ook zien neem ik aan en dan dwars door die vent zijn leugens heen kijken.
Hoewel…ik hoop dat, maar zeker er van zijn……ik ben nergens meer zeker van op dit moment omdat ook het UWV omkomt in het werk en er dan vaak dingen onbedoeld fout gaan.
Maar ja,, wat kunnen we anders dan het advies dan opvolgen, niets toch??
We hebben nu eenmaal geen geld om een dure advocaat te nemen zoals die ex werkgever wel heeft….wij zijn afhankelijk van de gratis advocaat van de bond, die overbelast is.
En om heel eerlijk te zijn denk ik dat zaken waar veel werknemers bij betrokken zijn voorrang hebben bij de bond….een beetje kan ik dat wel begrijpen, maar aan de andere kant onze zaak mag dan een zaak zijn waar alleen mijn man lid is van de bond, maar voor ons hangt er heel veel van af en ook wij hebben altijd onze bond contributie betaald.
Dus hebben ook recht op zo goed mogelijke hulp, ik neem dat de advocaat niet kwalijk want deze krijgt natuurlijk ook zijn orders van hoger hand.
 
Dus zoals ik al schreef hier boven, we hebben het formulier ingevuld en bevestigd dat we op de hoogte willen blijven van het verloop van dat bezwaarschrift.
Vervolgens hebben we contact gemaakt met de behandelend arts van mijn man vanwege die vraag over alle medische gegevens van mijn man.
Deze zei, “je hoeft niet alle gegevens beschikbaar stellen…dat is privé en nergens voor nodig dat gaat hem niks aan, als deze ex werkgever informatie wil hebben over het ziek zijn van uw man dan kan hij contact opnemen met mij”.
Verder zei hij “zo……dus deze is van menig dat als men overspannen is en daar allerlei klachten van krijgt dat u niet ziek zou zijn”.
En vervolgens schudde hij meewarig met zijn  hoofd…..
We hebben dus geen toestemming gegeven om aan die ex werkgever al de medische gegevens te geven van mijn man…..dat gaat hem verder niks aan en we vertrouwen hem net zo ver als dat we hem zien kunnen….dus niet!!
Vervolgens hebben we alles opgestuurd naar het UWV.
 
En dan nu maar weer de onzekerheid in, of eerlijkheid en rechtvaardigheid zal zegen vieren.
Dus weer extra spanningen voor ons beide, die we er eigenlijk niet meer bij kunnen gebruiken.
Hoe vaak zullen wij nu nog lastig gevallen worden door die vent die nu vanaf 1 september Ex werkgever is??
 
En dan verder is er nog steeds die procedure die opgestart wordt door de advocaat…..we horen er helemaal niets van…….
Een uitputtingslag is dit…zo doen vele werkgevers dit , om je zo uit te putten dat je het op gaat geven en de procedure stop zet.
Nu, dan kan hij lang wachten, want ondanks dat we soms echt niet meer vort kunnen zullen wij niet opgeven.
Voor ons moet het Recht  (als dat nog bestaat) zegen vieren, ergens moet er toch gerechtigheid zijn voor mijn man en mij.

10. Mijn Verjaardag…

Vanaf nu is het wachten op de uitslag van het Deskundigenoordeel.

 
Omdat de aanvraag zo lang onder weg is geweest…vanaf 6 mei en het nu ik dit schrijf al 7 juni is
lopen we al weken lang een extra risico, die niet nodig was geweest als het UWV eerder die aanvraag behandeld had.
De normale termijn voor zo iets is 2 tot 3 weken.
En dan hebben we nu nog geen uitslag natuurlijk want we zijn daar kort geleden pas geweest.
De stress is heel hoog op dit moment, dat is de reden dat mijn man steeds wekelijks begeleid wordt door Dokter P. en door de maatschappelijk werker.
Ook hebben we nu wat vaker contact met de advocaat van de bond, hoewel zij overbelast is door het vele werk dat zij heeft op dit moment.
Daardoor, kunnen we alleen contact maken via de telefoon en de mail, liever hadden we een keer persoonlijk contact gehad met de advocaat maar helaas kan zij de tijd daar niet voor vrij maken.
We hebben daar natuurlijk wel begrip voor, maar in ons geval had het toch fijn geweest om eens één keer
alles persoonlijk in een gesprek met haar door te nemen.
Helaas deze mensen zijn in de tijd waar we nu in zitten ook echt overbelast en komen niet door hun vele werk heen.
 
9 Juni 2009
De dag dat ik jarig ben, maar ik voel mij niet bepaald vrolijk en we hebben besloten mijn verjaardag wegens de kosten dan maar niet te vieren.
Een trieste dag waarin ik mijzelf heel hard toespreek om geen medelijden met mijzelf te krijgen.
Tenslotte schiet ik daar niets mee op en ik vind dat ik sterk moet blijven voor mijn man en voor de tijd die nog komen gaat.
Ik ben die dag dus gewoon begonnen zoals iedere dag en heb mijn dagelijkse bezigheden op gepakt.
Half op de dag bellen toch onze kinderen op om mij te feliciteren en te laten weten dat ze aan ons denken.
Ik zeg het eerlijk, even kreeg ik toch een dikke keel en heb een traantje gelaten.
In de middag kwamen de kleinkinderen nog om een bloemetje te brengen…ook toen heel blij natuurlijk….maar ook een heel dubbel gevoel.
Hoe ver kan men zinken dacht ik in zo’n korte tijd, terwijl je beide altijd hard heb gewerkt in wat voor een maatschappij leven we nu eigenlijk dat een werkgever dit zo maar kan doen!!
Die zelfde middag kregen we ook opnieuw een brief van de werkgever van mijn man met de volgende tekst letterlijk neer gezet!
 
Hierbij zouden wij graag van je willen vernemen, of je nu in de ziekteverzuimregeling zit of is het anders, dit is kortom niet duidelijk.
Zelfs de arbodienst is hier niet echt duidelijk in, deze spreken van een Mediation regeling.
Laat even weten hoe het zit, zodat wij eventueel een afspraak kunnen maken op kort termijn.
 
Een leuk extra verjaardag cadeau, dat is het eerste wat ik dacht.
Vervolgens hebben we contact gemaakt met onze advocaat om te vragen of zij dit wil afhandelen, daar wij het niet vertrouwde dat hij schreef dat hij niet weet of mijn man in de ziekteverzuim zit of niet.
Waarop de advocaat antwoordde, dat hij dat zelf maar moet uitzoeken, want hij hoort dat gewoon zelf wel te weten.
Want zegt zij, zo lang het Deskundigenoordeel duurt zit mijn man wel degelijk in de ziekteverzuimregeling.
Alleen als het oordeel negatief uitvalt dan zit de zaak anders.
Wij hoefde volgens haar dan ook zeker verder niet te reageren, gezien hoe we behandeld worden en hoe vreselijk dat vorige gesprek is verlopen.
Uiteindelijk waren we wel dankbaar, dat we daar niet opnieuw naar toe moeten en tja, we hadden hem toch ook niets nieuws kunnen vertellen daar we zelf ook op de uitslag zaten te wachten.
 
Die zelfde middag, mijn man loopt maar te ijsberen en zegt niets, ik lees het verdriet van zijn gezicht.
Ik stel hem voor om de auto even voor de keukenraam te zetten en dat hij hem dan gaat wassen, zodat hij zijn zinnen even ergens anders op heeft.
Eerst wil hij niet maar uiteindelijk gaat hij toch aan de gang, ik slaak een zucht van verlichting.
Een poosje later, komt hij lijkbleek naar binnen en stamelt dat hij de auto in elkaar heeft gereden….toen had ik het helemaal niet meer, werd boos en begon daarna te huilen en vroeg hem of alles oké was met hem.
Mijn Heer, waar halen we het geld vandaan om dit nog te laten maken, hoe kan dit nu gebeuren.
Hij wist het niet goed en herinnert niet precies hoe…..hij zei dat hij hem terug langs de stoep wilde zetten zich niet lekker voelde en even later had hij de auto blijkbaar in zijn achteruit kei hard tegen de boom aan gereden.
Door de klap kwam hij weer een beetje bij zijn positieven en zag wat er gebeurd was….hij kon er dus niets aan doen, hij had waarschijnlijk weer zo’n black-out gehad.
Welke tegenslagen krijgen we nu nog meer…hoeveel nog??
Uiteindelijk een zeer beladen niet gevierde verjaardag met als bonus al weer een rare brief van de werkgever.
We waren beide dankbaar toen die dag om was.
Vlak voor we naar bed gaan krijgt mijn man opnieuw een black-out, hij ziet spierwit zweet als een gek en hoort niet eens meer dat ik tegen hem praat.
Ik ben ook doods bang dat er iets met zijn hart niet goed zal blijven gaan, na enkele minuten komt hij weer een beetje bij zijn positieven en is aanspreekbaar.
We hebben nog tot diep in de nacht op gezeten samen, niet bij machten geen van beide om te slapen.
Vanaf die dag hebben we het gevoel dat het nu heel belangrijk wordt dat die uitslag van het Deskundigenoordeel snel komt, maar wat kan je meer doen als wachten…….
Af en aan hebben we steeds contact met de advocaat.
En de andere dag zijn we weer bij dokter P. geweest en middags bij de maatschappelijk werker, mijn man loopt nu op zijn laatste reserves en met mij gaat het niet veel beter.
 
Hoe dit verder gaat leest u in  11. Geen Ziektegeld…….

9. Consult Deskundigenoordeel

Zoals ik schreef in “8 Ontslag Goed Gekeurd’ was eindelijk na lang wachten de uitnodiging van het UWV met de post gekomen.

We moeten er op donderdag 4 juni om 11.00 uur zijn en hopen heel erg hard dat deze arts een goede diagnose stelt.
Volgens onze huisarts en de maatschappelijk werker kan de conclusie alleen maar zijn, dat mijn man absoluut niet in staat is te werken.
Maar wat ons zelf betreft, eerlijk gezegd… veel vertrouwen in het systeem hebben we niet, hoewel we er wel in willen en moeten  blijven geloven dat eerlijkheid uiteindelijk zal winnen.
 
4 Juni 2009:
 
We hebben beide de afgelopen nacht nauwelijks geslapen ondanks dat we beide een slaappil hebben ingenomen.
Ik heb ook steeds de afgelopen weken nachtmerries, waarbij ik zwetend wakker wordt hoe lang kan ik nog sterk zijn voor mijn man??
Mijn man heeft daarbij ook de andere medicatie genomen om wat rustig te blijven, maar ook dat helpt niets bij hem op dit moment.
De spanning is te groot er staat te veel voor ons op het spel.
 
We zijn die ochtend extra vroeg van huis gegaan om er zeker van te zijn op tijd op die afspraak te zijn van het Deskundigenoordeel.
Een maal daar aangekomen moet je, jezelf melden bij de balie met je brief en een legitimatie.
Daarna moesten we in de wachtruimte gaan zitten wachten, waar we een behoorlijke tijd hebben gezeten voor mijn man werd opgeroepen.
Ik ben natuurlijk met hem mee naar binnen gegaan om hem te steunen.
Deze arts heeft eerst al de gegevens gecontroleerd en opgeschreven en daarna begon hij van alles te vragen aan mijn man.
Veel vragen over het op hand zijnde ontslag van mijn man en hoe of dat hij dat ervaart.
Ook stelde hij heel veel vragen over het conflict wat mijn man heeft met zijn werkgever.
Deze arts herhaalde heel vaak dezelfde vragen en dan steeds in een beetje andere vorm.
Een hele rare ervaring moet ik zeggen dat vinden wij beide, want tja….wij dachten steeds bij een nieuwe vraag “maar dat heeft hij toch al gevraagd”.
In eerste instantie voelt dat ook wel aan als een kruisverhoor.
Achteraf hebben wij het daar nog samen over gehad en begrepen toen wel waarom deze arts dat deed.
Hij moet immers de waarheid boven water krijgen begrijpt u, dus moest hij die vragen wel op die manier herhaaldelijk zo stellen.
Voor de rest wel een vreemd consult maar we hebben gewoon eerlijk de waarheid gezegd en dan is het volgens ons oké.
Verder moesten we ook al de medicatie van mijn man mee brengen, deze had ik allemaal in een tas op mijn schoot.
Toen de arts er naar vroeg, heb ik ze hem overhandigd.
Waarop hij zei, dat hij de medicijnen voor mijn man zijn hart niet nodig had.
Dat hij alleen de medicijnen nodig had die de laatste tijd voor deze ziekte
periode, 
voorgeschreven zijn door de huisarts.
Deze schreef hij op zijn verslag, waar hij al meerdere aantekeningen op gezet had.
Wat ons wel verbaasde was, dat deze arts het niet correct vond dat de arts van de arbodienst ons niet eerlijk gezegd had dat we ook een deskundigenoordeel konden aanvragen….daar keek hij vreemd van op en noteerde dat.
Volgens hem hoort een arbo arts de patiënt attent te maken dat er een mogelijkheid is om een Deskundigenoordeel aan te vragen wanneer je het niet eens bent met de diagnose van de arbo arts!
En wat deze arts ook hoogst merkwaardig vond was, dat toen mijn man de mededeling kreeg op het kantoor van zijn werkgever, dat zijn ontslag was aangevraagd bij het UWV, dat daar een advocaat van de werkgever bij zat die het woord voerde.
Hij zei zoiets als “waar is dat voor nodig dat er een advocaat bij aanwezig was, dat kan de werkgever toch zelf zeggen”.
Hij zette dat ook bij zijn aantekeningen.
Wel heb ik deze arts gevraagd om contact op te nemen met onze huisarts, daar deze er om gevraagd had.
Mijn man moest daarvoor een handtekening zetten zodat deze UWV arts deze informatie op kan vragen, dus dat heeft hij gedaan.

Ook daar maakte hij een aantekening van en zei zo spoedig mogelijk met hem in contact te treden.
 
Nu dat was zo’n beetje hoe dat Deskundigenoordeel ging.
Voor de rest zei de arts, dat hij contact zou maken met onze huisarts en de werkgever,
daarna zou hij het in zijn team bespreken.
En dan zouden we de uitslag t.z.t wel krijgen over de post.
Voor de rest zei deze arts niets en konden we niets van zijn gezicht lezen.
Van deze uitslag stuurt het UWV een kopie naar de arbodienst en de werkgever en krijg je er zelf eentje thuis gestuurd.
 
We zijn daarna naar huis gegaan, met een gevoel van “geen idee hoe deze arts tegen het ziek zijn van mijn man aankijkt”!
Vanaf nu is het dus wachten op de uitslag van het Deskundigenoordeel, als het niet positief uitvalt zitten we financieel in hele grote problemen.
Binnenkort meer in 10. “Mijn  Verjaardag”……

8. Ontslag Goed Gekeurd

Vanaf nu gaat het bergafwaarts met ons beide, we zijn nerveus over de toekomst en functioneren niet goed meer.
Iedere week hebben we nu samen een afspraak bij Dokter P. de vervangend huisarts om daar ons verhaal een beetje kwijt te kunnen en steun te zoeken.
Hij is één keer ingevallen voor onze eigen huisarts dus lijkt het ons het beste om bij hem voor dit te blijven daar hij er nu bekend mee is.
Dokter P. heeft mijn man een slaapmiddel voor geschreven, maar het werkt niet goed.
Ook heeft hij hem een kalmeringsmiddel voor geschreven om een beetje tot rust te komen.
Wekelijks hebben we ook een afspraak met de maatschappelijk werker, we proberen heel hard op de been te blijven maar het is moeilijk.
Mijn man is een zwijgzame in zichzelf gekeerde man geworden die geen raad weet met zich zelf.
Onze toekomst is heel onzeker geworden, we hebben geen idee hoe dit gaat eindigen.

En beide zijn we heel bang van die black-outs, deze komen steeds vaker en later herinnert hij zich er maar weinig van…..ik maak mij heel erg zorgen om hem.

De tijd verstrijkt en we hebben ook nog steeds niets gehoord van die aanvraag voor een Deskundigenoordeel.
Hoe langer het duurt, hoe meer risico we lopen met dat we niets betaald krijgen als ze bij dat oordeel vinden dat mijn man niet ziek zou zijn.
 
20 Mei 2009:
 
Negen weken later is het nu dat het ontslag van mijn man door de werkgever bij het UWV is aangevraagd.
Vandaag met de post zijn er twee brieven binnen gekomen, beide met de uitslag of het ontslag van mijn man is goed gekeurd door het UWV.
Al die tijd hadden we nog een beetje hoop dat het UWV niet akkoord zou gaan, omdat mijn man met zijn 57 jaar en twee nieuwe hartkleppen vrijwel geen kans meer heeft op de arbeidsmarkt.
Bovendien heeft zijn werkgever nog steeds werk voor de mensen op de werkvloer, vandaar ons sprankje hoop.
De ontgoocheling is enorm en ons verdriet groot….daar gaat onze hoop op een beetje toekomst nu we wat ouder worden.
Het UWV heeft het ontslag van mijn man tot onze verbijstering Goed Gekeurd!!
We wisten diep van binnen dat dit kon komen, maar toch was het een vreselijke klap!
Deze middag stort mijn man volkomen in, hij zegt het gevoel te hebben nu nergens meer goed voor te zijn.
En vindt dat hij nu definitief buiten de maatschappij geplaatst wordt….roept vertwijfeld “waar dien ik nu nog voor op deze aarde als ik niet eens een kans krijg om op mijn leeftijd mijn eigen brood te verdienen”.
Ik kan u zeggen, het doet verschrikkelijk pijn om je man zo vertwijfeld te zien.
En ja, ik kan heel hard roepen dat hij voor mijn de waardevolste man is die op deze aarde rond loopt…….maar hij ervaart het alsof hij waardeloos geworden is.
Uiteindelijk hebben we samen een potje zitten janken…..en daarna geprobeerd ons weer een beetje bijeen te rapen.
 
Bij de bevestiging van zijn ontslag zit ook een pak papieren, wat we nu verder horen te doen enz. enz….
Inschrijven en wel zo snel mogelijk staat er, bij het UWV werkbedrijf, dat kan Online maar daar moet je eerst wel een Digid (digitaal paspoort) voor aan vragen….ook dat kan online.
Je moet naar het UWV bellen om een persoonlijke werkcoach te krijgen.
Een CV maken van het werk verleden van mijn man, voor hem is dat een werk verleden van 40 jaar, dus dat valt niet mee.
Vervolgens moet je een ellen lange aanvraag invullen en allerlei papieren meezenden voor je WW uitkering.
Met dit zijn we een hele dag bezig geweest om alles naar behoren ingevuld te krijgen.
Van de WW aanvraag kregen we meteen al bericht dat we ook loonstroken mee moeten zenden, van Mei, Juni en Juli en Augustus.
Binnen een week inzenden anders gaat de aanvraag niet door schrijven ze, maar we hebben die loonstroken toch nog niet hoe kan je ze dan inzenden…..het is nu nog geen eens eind mei!
Ten einde raad dan alleen de loonstrook die we hebben op dit moment, we hebben er verder nog niets van gehoord….hopelijk begrijpen ze daar dat we die nog niet Kunnen hebben.
 
25 Mei 2009:
 
Het risico voor ons wordt groter en groter nu de oproep van het deskundigenoordeel nog steeds weg blijft.
Uiteindelijk hebben we onze advocaat daar over geraadpleegd en deze heeft ons het advies gegeven om navraag te doen bij het UWV wat de status is van die aanvraag.
Natuurlijk hebben wij haar raad opgevolgd en zijn aan het bellen gegaan.
Maar dat is pas echt een lijdensweg, we hebben 5 dagen achter elkaar gebeld en iedere keer kregen we een nieuw iemand aan de lijn van het UWV.
En iedere keer zei deze persoon niets te kunnen vinden en dat hij/zij ons de volgende dag terug zou bellen als het uitgezocht was.
Nooit belde iemand dan ook maar de andere dag terug…..
We hebben zelf steeds weer gebeld op 25, 26, 27, 28 en 29 Mei!!
Op vrijdag 29 mei zijn we het zo zat geworden dat we uiteindelijk een officiële klacht hebben ingediend bij het UWV!
Hopelijk heeft dit dan misschien resultaat dachten we, want op vrijdag 29 mei zeiden ze dat ze vanwege de Pinksterdagen pas op Dinsdag daarna terug zouden bellen.
U begrijpt het al….die dinsdag heeft ook niemand terug gebeld.
 
Tot onze opperste verbazing kregen we op zaterdag 30 mei toch plotseling die uitnodiging van het UWV om voor een Deskundigenoordeel te komen.
In de brief staat dat mijn man moet komen op 4 juni 2009.
Dat mijn man een legitimatie moet mee brengen en eventueel medicijnen die hij slikt.
Onbegrijpelijk, vijf dagen lang hadden we gebeld, niemand kon iets vinden en vanuit het niets kwam daar toch ineens die uitnodiging….echt ongelooflijk.
Blijkbaar werken ze daar allemaal langs elkaar heen.
Maar we zijn dankbaar dat we nu een concrete datum hebben.

 
wat dat allemaal inhoud en hoe het Deskundigenoordeel verlopen gaat,
leest u in 9.Consult Deskundigenoordeel…….