Tagarchief | uitkering

11.Geen Ziektegeld

We krijgen geen rust, elke dag is er wel iets wat onze gedachte bezig houd.

 
15 Juni 2009-07-2009
Op deze dag krijgen we opnieuw een brief van zijn werkgever met de volgende tekst.

Wij hebben geen bericht ontvangen na ons schrijven van 9 juni jl.
Na intensievere informatie dij de Arbo dienst is gebleken dat uw ziektemelding van 11 mei
niet werd geaccepteerd, dus na uw verzoek aan ons op 12 mei jl. Had u minimaal 13 mei jl. uw werkzaamheden moeten hervatten, zodat wij vanaf deze datum het verzuim als ongeoorloofd  verzuim registreren met de bijbehorende opschortingen.
Alsnog nodigen wij u a.s donderdag 18 juni  ‘s morgens om 10.30 uur uit bij ons op kantoor nogmaals het één en ander te bespreken hoe het nu verder moet.
 
Wat valt er nu nog te bespreken met een werkgever die zo’n brief stuurt, terwijl mijn man zo ziek is.
Mijn man niet meer bij machte ook maar iets te doen, dus heb ik zelf contact opgenomen met onze advocaat, om te vragen wat ons nu te doen staat gezien mijn man deze confrontatie met dat heerschap niet meer aan kan.
Waarop zei antwoordde dat zij zelf de werkgever een antwoord zal geven op deze brief zodat mijn man dit niet nogmaals hoeft door te maken.
Zij schreef de werkgever het volgende antwoord.
 
Namens de heer H….. wil ik reageren op uw schrijven van 15 juni 2009.
In deze brief geeft u aan dat het u gebleken is dat de ziekmelding van 11 mei 2009 niet door de Arbo-dienst is geaccepteerd.
Volgens u had de heer H….. zich dus uiterlijk op maandag 13 mei op het bedrijf moeten melden voor het hervatten van zijn werkzaamheden.
Dit is echter onjuist. In hetzelfde mailbericht waarin de heer H….. zich ziek meldt, meldt hij u dat hij een deskundigenoordeel bij het UWV heeft aangevraagd.
Het gevolg van dit deskundigenoordeel is dat de heer Hulspas zijn werkzaamheden niet hoefde te hervatten per 13 mei 2009.
De heer H….. is namelijk van mening dat hij ook na 13 mei 2009 arbeidsongeschikt is. De heer H…… had zich niet per 11 mei 2009 ziek hoeven melden.
Tot op heden heeft het UWV helaas nog geen beslissing inzake het aangevraagde deskundigenoordeel genomen.
Zolang er geen beslissing is genomen, mag de heer H…… thuisblijven, hij is namelijk van mening dat hij ziek is.
Er is derhalve geen sprake van ongeoorloofd verzuim.
Het spreekt voor zich dat de heer H….. contact met u opneemt zodra hij de uitslag van het UWV heeft ontvangen.
 
Beide waren we heel dankbaar dat onze advocaat dit nu van ons over neemt, daar we haast niet meer kunnen en totaal opgebrand raken.
op deze manier krijgt mijn man ook totaal geen gelegenheid om een beetje tot zich zelf te komen , laat staan dat hij opgeknapt genoeg raakt om te gaan werken.
 
19 Juni 2009Onze advocaat heeft een paar dagen vrij gehad en zo juist hebben wij contact met haar gehad.
Ze zegt een brief gehad te hebben van de werkgever van mijn man, in de periode dat zij vrij was.
Bij het FNV hebben ze toen aan de werkgever laten weten dat onze advocaat een paar dagen vrij was en daarna wel zou reageren op die brief.
Dat is dan zo’n standaard bericht die ik zelf ook heb gekregen toen onze advocaat wel eens afwezig was als ik gemaild had naar haar.
Die brief van de werkgever dateert van 17 juni, toen zij vrij was en daar staat het volgende in.

 
Geachte Mevrouw…..
Het is juist dat Mevrouw H….ons een mail heeft doen toekomen aan de Beste Lezer, dit per 8 mei jl. de inhoud is u en ons dan ook verder bekend.
Echter wegens de zeer lange periode van uitblijven van communicatie, hebben we 9 juni jl.  en 15 juni jl. hierop moeten reageren, ook omdat wij met Regels van onze Arbo dienst en ziektekostenverzekering te maken hebben.
Het zou allemaal wat duidelijker en netter geweest zijn, indien de Heer H…., het UWV of u een bevestiging had gegeven of dit daadwerkelijk in behandeling is en in  welke periode de behandeling en eventuele uitslag mogen verwachten.
Het bevreemd ons dan ook dat er blijkbaar na 6 weken nog steeds niets is gebeurt.
en houden ons dan ook vast aan het schrijven van 15 juni jl.
We zien de heer H….. a.s donderdag om 10.30 bij ons op kantoor.
 
Tja, die brief kreeg onze advocaat dus te laat te zien, dus kon ze ons ook niet op tijd verwittigen.
En dat het Deskundigenoordeel zo lang op zich laat wachten, daar kunnen wij natuurlijk ook niets aan doen.
Uiteindelijk heeft onze advocaat ook vaak geprobeerd te bellen naar het UWV waar die uitslag nu bleef.
Ook zei is door het UWV dagen lang aan het lijntje gehouden en heeft toen ten einde raad ook een officiële klacht ingediend bij het UWV!
Ook onze huisarts die zag dat mijn man nu helemaal instortte heeft geprobeerd om contact te maken, hij kon het onrecht wat ons aangedaan wordt niet langer aanzien.
Zoals ik hier boven al schrijf, was de datum van dat mijn man daar weer op kantoor moest komen al verstreken.
De advocaat heeft dezelfde dag dat zij weer op kantoor was meteen geantwoord op die brief naar de werkgever toe.
Dat antwoord luidde als volgt.
 
Datum 19 juni 2009
Geachte heer, 
Namens mijn cliënt, de heer H….. wonende te Vlaardingen bericht ik u als volgt.
Zoals bij u bekend kon en kan de heer H….. zich niet vinden in de beslissing van de arbodienst om hem per 13 mei jl. als volledig arbeidsgeschikt te beschouwen.
Reeds op 6 mei 2009 heeft de heer H….. een deskundigenoordeel aangevraagd bij het UWV.
Gisteren, 18 juni 2009, ben ik, als gemachtigde van de heer H….., gebeld door de heer C…., verzekeringsarts van het UWV. De heer C…. gaf aan dat de heer H….. ook na 13 mei 2009 arbeidsongeschikt is.
De officiële beslissing zal binnenkort aan de heer H….. en aan u worden toegezonden. 

Vorenstaande heeft als gevolg dat er geen sprake mag zijn van een loonopschorting en ik verzoek u dan ook dringend voor een tijdige betaling van het volledige loon van de heer H….. zorg te dragen.

Voor de volledigheid deel ik u mee dat ik deze brief tevens naar uw advocaat, de heer D……., zend. 

Wij kregen een kopie van deze brief van onze advocaat, zodat we het ook meteen wisten dat die uitslag er nu aankomt.
En dat er eindelijk gerechtigheid geschied, dat die arts van het UWV wel degelijk geconstateerd heeft dat mijn man ziek is en arbeidsongeschikt.
We hebben samen een traan weg gepinkt van opluchting dat er eindelijk iemand is die mijn man gewoon geloofd!

Daarna is onze advocaat met vakantie gegaan ze heeft ons nog een mail gestuurd waar we ons kunnen vervoegen als we hulp nodig hadden.
Nu is voor ons de vraag of de werkgever nu eindelijk het ziektegeld gaat storten, want we hebben geen ziektegeld meer gekregen en onze spaarpot is maar klein.
Uiteindelijk zal hij het toch nu moeten gaan betalen denken wij!
Maar zoals u in mijn verhaal ook kan lezen is deze werkgever niet zo’n beste, dus we verwachten nog wel het één en ander.
Onze advocaat heeft gezegd dat als hij niet betaald wij dat onmiddellijk door moeten geven aan haar secretaresse.
We hopen heel hard dat dit niet nodig zal zijn natuurlijk maar hebben er weinig vertrouwen in.
 
20 Juni 2009
Op 20juni 2009 kregen we de officiële uitslag binnen van het Deskundigenoordeel dat was op zaterdag.
In deze brief staat ook dat er een kopie is gestuurd naar de werkgever en de desbetreffende arbodienst.
Dus beide zijn nu hier van op de hoogte.We kregen ook nog een tweede brief met een excuus van het UWV dat het zo heel lang geduurd heeft voor het Deskundigenoordeel rond was.
We weten niet wat er nu verder gaat gebeuren en wachten even af.

Het vervolg leest u in 12. STECR Richtlijnen……

9. Consult Deskundigenoordeel

Zoals ik schreef in “8 Ontslag Goed Gekeurd’ was eindelijk na lang wachten de uitnodiging van het UWV met de post gekomen.

We moeten er op donderdag 4 juni om 11.00 uur zijn en hopen heel erg hard dat deze arts een goede diagnose stelt.
Volgens onze huisarts en de maatschappelijk werker kan de conclusie alleen maar zijn, dat mijn man absoluut niet in staat is te werken.
Maar wat ons zelf betreft, eerlijk gezegd… veel vertrouwen in het systeem hebben we niet, hoewel we er wel in willen en moeten  blijven geloven dat eerlijkheid uiteindelijk zal winnen.
 
4 Juni 2009:
 
We hebben beide de afgelopen nacht nauwelijks geslapen ondanks dat we beide een slaappil hebben ingenomen.
Ik heb ook steeds de afgelopen weken nachtmerries, waarbij ik zwetend wakker wordt hoe lang kan ik nog sterk zijn voor mijn man??
Mijn man heeft daarbij ook de andere medicatie genomen om wat rustig te blijven, maar ook dat helpt niets bij hem op dit moment.
De spanning is te groot er staat te veel voor ons op het spel.
 
We zijn die ochtend extra vroeg van huis gegaan om er zeker van te zijn op tijd op die afspraak te zijn van het Deskundigenoordeel.
Een maal daar aangekomen moet je, jezelf melden bij de balie met je brief en een legitimatie.
Daarna moesten we in de wachtruimte gaan zitten wachten, waar we een behoorlijke tijd hebben gezeten voor mijn man werd opgeroepen.
Ik ben natuurlijk met hem mee naar binnen gegaan om hem te steunen.
Deze arts heeft eerst al de gegevens gecontroleerd en opgeschreven en daarna begon hij van alles te vragen aan mijn man.
Veel vragen over het op hand zijnde ontslag van mijn man en hoe of dat hij dat ervaart.
Ook stelde hij heel veel vragen over het conflict wat mijn man heeft met zijn werkgever.
Deze arts herhaalde heel vaak dezelfde vragen en dan steeds in een beetje andere vorm.
Een hele rare ervaring moet ik zeggen dat vinden wij beide, want tja….wij dachten steeds bij een nieuwe vraag “maar dat heeft hij toch al gevraagd”.
In eerste instantie voelt dat ook wel aan als een kruisverhoor.
Achteraf hebben wij het daar nog samen over gehad en begrepen toen wel waarom deze arts dat deed.
Hij moet immers de waarheid boven water krijgen begrijpt u, dus moest hij die vragen wel op die manier herhaaldelijk zo stellen.
Voor de rest wel een vreemd consult maar we hebben gewoon eerlijk de waarheid gezegd en dan is het volgens ons oké.
Verder moesten we ook al de medicatie van mijn man mee brengen, deze had ik allemaal in een tas op mijn schoot.
Toen de arts er naar vroeg, heb ik ze hem overhandigd.
Waarop hij zei, dat hij de medicijnen voor mijn man zijn hart niet nodig had.
Dat hij alleen de medicijnen nodig had die de laatste tijd voor deze ziekte
periode, 
voorgeschreven zijn door de huisarts.
Deze schreef hij op zijn verslag, waar hij al meerdere aantekeningen op gezet had.
Wat ons wel verbaasde was, dat deze arts het niet correct vond dat de arts van de arbodienst ons niet eerlijk gezegd had dat we ook een deskundigenoordeel konden aanvragen….daar keek hij vreemd van op en noteerde dat.
Volgens hem hoort een arbo arts de patiënt attent te maken dat er een mogelijkheid is om een Deskundigenoordeel aan te vragen wanneer je het niet eens bent met de diagnose van de arbo arts!
En wat deze arts ook hoogst merkwaardig vond was, dat toen mijn man de mededeling kreeg op het kantoor van zijn werkgever, dat zijn ontslag was aangevraagd bij het UWV, dat daar een advocaat van de werkgever bij zat die het woord voerde.
Hij zei zoiets als “waar is dat voor nodig dat er een advocaat bij aanwezig was, dat kan de werkgever toch zelf zeggen”.
Hij zette dat ook bij zijn aantekeningen.
Wel heb ik deze arts gevraagd om contact op te nemen met onze huisarts, daar deze er om gevraagd had.
Mijn man moest daarvoor een handtekening zetten zodat deze UWV arts deze informatie op kan vragen, dus dat heeft hij gedaan.

Ook daar maakte hij een aantekening van en zei zo spoedig mogelijk met hem in contact te treden.
 
Nu dat was zo’n beetje hoe dat Deskundigenoordeel ging.
Voor de rest zei de arts, dat hij contact zou maken met onze huisarts en de werkgever,
daarna zou hij het in zijn team bespreken.
En dan zouden we de uitslag t.z.t wel krijgen over de post.
Voor de rest zei deze arts niets en konden we niets van zijn gezicht lezen.
Van deze uitslag stuurt het UWV een kopie naar de arbodienst en de werkgever en krijg je er zelf eentje thuis gestuurd.
 
We zijn daarna naar huis gegaan, met een gevoel van “geen idee hoe deze arts tegen het ziek zijn van mijn man aankijkt”!
Vanaf nu is het dus wachten op de uitslag van het Deskundigenoordeel, als het niet positief uitvalt zitten we financieel in hele grote problemen.
Binnenkort meer in 10. “Mijn  Verjaardag”……

8. Ontslag Goed Gekeurd

Vanaf nu gaat het bergafwaarts met ons beide, we zijn nerveus over de toekomst en functioneren niet goed meer.
Iedere week hebben we nu samen een afspraak bij Dokter P. de vervangend huisarts om daar ons verhaal een beetje kwijt te kunnen en steun te zoeken.
Hij is één keer ingevallen voor onze eigen huisarts dus lijkt het ons het beste om bij hem voor dit te blijven daar hij er nu bekend mee is.
Dokter P. heeft mijn man een slaapmiddel voor geschreven, maar het werkt niet goed.
Ook heeft hij hem een kalmeringsmiddel voor geschreven om een beetje tot rust te komen.
Wekelijks hebben we ook een afspraak met de maatschappelijk werker, we proberen heel hard op de been te blijven maar het is moeilijk.
Mijn man is een zwijgzame in zichzelf gekeerde man geworden die geen raad weet met zich zelf.
Onze toekomst is heel onzeker geworden, we hebben geen idee hoe dit gaat eindigen.

En beide zijn we heel bang van die black-outs, deze komen steeds vaker en later herinnert hij zich er maar weinig van…..ik maak mij heel erg zorgen om hem.

De tijd verstrijkt en we hebben ook nog steeds niets gehoord van die aanvraag voor een Deskundigenoordeel.
Hoe langer het duurt, hoe meer risico we lopen met dat we niets betaald krijgen als ze bij dat oordeel vinden dat mijn man niet ziek zou zijn.
 
20 Mei 2009:
 
Negen weken later is het nu dat het ontslag van mijn man door de werkgever bij het UWV is aangevraagd.
Vandaag met de post zijn er twee brieven binnen gekomen, beide met de uitslag of het ontslag van mijn man is goed gekeurd door het UWV.
Al die tijd hadden we nog een beetje hoop dat het UWV niet akkoord zou gaan, omdat mijn man met zijn 57 jaar en twee nieuwe hartkleppen vrijwel geen kans meer heeft op de arbeidsmarkt.
Bovendien heeft zijn werkgever nog steeds werk voor de mensen op de werkvloer, vandaar ons sprankje hoop.
De ontgoocheling is enorm en ons verdriet groot….daar gaat onze hoop op een beetje toekomst nu we wat ouder worden.
Het UWV heeft het ontslag van mijn man tot onze verbijstering Goed Gekeurd!!
We wisten diep van binnen dat dit kon komen, maar toch was het een vreselijke klap!
Deze middag stort mijn man volkomen in, hij zegt het gevoel te hebben nu nergens meer goed voor te zijn.
En vindt dat hij nu definitief buiten de maatschappij geplaatst wordt….roept vertwijfeld “waar dien ik nu nog voor op deze aarde als ik niet eens een kans krijg om op mijn leeftijd mijn eigen brood te verdienen”.
Ik kan u zeggen, het doet verschrikkelijk pijn om je man zo vertwijfeld te zien.
En ja, ik kan heel hard roepen dat hij voor mijn de waardevolste man is die op deze aarde rond loopt…….maar hij ervaart het alsof hij waardeloos geworden is.
Uiteindelijk hebben we samen een potje zitten janken…..en daarna geprobeerd ons weer een beetje bijeen te rapen.
 
Bij de bevestiging van zijn ontslag zit ook een pak papieren, wat we nu verder horen te doen enz. enz….
Inschrijven en wel zo snel mogelijk staat er, bij het UWV werkbedrijf, dat kan Online maar daar moet je eerst wel een Digid (digitaal paspoort) voor aan vragen….ook dat kan online.
Je moet naar het UWV bellen om een persoonlijke werkcoach te krijgen.
Een CV maken van het werk verleden van mijn man, voor hem is dat een werk verleden van 40 jaar, dus dat valt niet mee.
Vervolgens moet je een ellen lange aanvraag invullen en allerlei papieren meezenden voor je WW uitkering.
Met dit zijn we een hele dag bezig geweest om alles naar behoren ingevuld te krijgen.
Van de WW aanvraag kregen we meteen al bericht dat we ook loonstroken mee moeten zenden, van Mei, Juni en Juli en Augustus.
Binnen een week inzenden anders gaat de aanvraag niet door schrijven ze, maar we hebben die loonstroken toch nog niet hoe kan je ze dan inzenden…..het is nu nog geen eens eind mei!
Ten einde raad dan alleen de loonstrook die we hebben op dit moment, we hebben er verder nog niets van gehoord….hopelijk begrijpen ze daar dat we die nog niet Kunnen hebben.
 
25 Mei 2009:
 
Het risico voor ons wordt groter en groter nu de oproep van het deskundigenoordeel nog steeds weg blijft.
Uiteindelijk hebben we onze advocaat daar over geraadpleegd en deze heeft ons het advies gegeven om navraag te doen bij het UWV wat de status is van die aanvraag.
Natuurlijk hebben wij haar raad opgevolgd en zijn aan het bellen gegaan.
Maar dat is pas echt een lijdensweg, we hebben 5 dagen achter elkaar gebeld en iedere keer kregen we een nieuw iemand aan de lijn van het UWV.
En iedere keer zei deze persoon niets te kunnen vinden en dat hij/zij ons de volgende dag terug zou bellen als het uitgezocht was.
Nooit belde iemand dan ook maar de andere dag terug…..
We hebben zelf steeds weer gebeld op 25, 26, 27, 28 en 29 Mei!!
Op vrijdag 29 mei zijn we het zo zat geworden dat we uiteindelijk een officiële klacht hebben ingediend bij het UWV!
Hopelijk heeft dit dan misschien resultaat dachten we, want op vrijdag 29 mei zeiden ze dat ze vanwege de Pinksterdagen pas op Dinsdag daarna terug zouden bellen.
U begrijpt het al….die dinsdag heeft ook niemand terug gebeld.
 
Tot onze opperste verbazing kregen we op zaterdag 30 mei toch plotseling die uitnodiging van het UWV om voor een Deskundigenoordeel te komen.
In de brief staat dat mijn man moet komen op 4 juni 2009.
Dat mijn man een legitimatie moet mee brengen en eventueel medicijnen die hij slikt.
Onbegrijpelijk, vijf dagen lang hadden we gebeld, niemand kon iets vinden en vanuit het niets kwam daar toch ineens die uitnodiging….echt ongelooflijk.
Blijkbaar werken ze daar allemaal langs elkaar heen.
Maar we zijn dankbaar dat we nu een concrete datum hebben.

 
wat dat allemaal inhoud en hoe het Deskundigenoordeel verlopen gaat,
leest u in 9.Consult Deskundigenoordeel…….

2. Verziekte Werksfeer

Graag zou ik verder eerst de sfeer  omschrijven ter verduidelijking hoe dit alles gaat bij mijn man op het werk zodat u begrijpt dat hij aardig radeloos aan het worden is.
Vanaf het moment dat hij weer aan het werk mocht gaan van zijn werkgever,
heerst er bij op de zaak een soort angstsfeer. 
Niemand vertrouwt elkaar nog en is bang om nog te praten tegen degene die ontslag is aangezegd (inmiddels 6 personen).
Inmiddels zijn er een aantal medewerkers op kantoor geroepen, hoofdzakelijk coördinators en één magazijn bediende,bij elkaar waren dat vijf personen.
Daar was dan aanwezig, de werkgever en de chef.
Met ieder wordt lang gesproken en blijkbaar verboden daar met iemand dan ook over te spreken want daarna horen ze op de werkvloer niets van wat er besproken is.
Wat de sfeer onder de werkmensen niet bepaald ten goede komt natuurlijk.
Vanaf deze tijd is de houding van deze mensen totaal omgedraaid en wordt er tegen degene die ontslag aangezegd hebben gekregen nog alleen gesproken als het niet anders kan.
Heel begrijpelijk, want iedereen is bang de volgende te worden en jammer genoeg is er geen saamhorigheid tussen de mensen op de werkvloer.
 

 

Mijn man probeer zo goed mogelijk zijn werk te blijven doen maar de sfeer wordt steeds slechter en slechter daardoor.
Natuurlijk vreet dit aan hem en mij doet het heel pijn hem zo te zien.
De werkgever zorgt steeds voor tweedracht tussen de mensen dat is al een tijdje maar wordt nu steeds erger.
Een voorbeeld daarvan:
De Hr. B….. is goede maatjes met de werkgever en heeft nogal eens in het verleden voor flink wat opschudding gezorgd bij hun op de werkvloer daar hij altijd melding gaat maken bij de werkgever als hij denkt dat iemand iets doet wat eigenlijk misschien niet mag van de  werkgever.
Dit verraders gedoe wordt hoog gewaardeerd door de werkgever van mijn man en dat maakt hij dan ook in het openbaar kenbaar…meerdere malen.
En vorige week liep de Hr B…. ineens te beweren dat hij het werk van een collega mag gaan doen die op het moment op vakantie is voor een bezoek aan zijn familie
.
 
Deze collega  is onze spuiter en weet nog van niets, terwijl de Hr. B…. al in de fabriek loopt te beweren dat hij zijn werk mag gaan over nemen.
Wat zijn dit toch voor praktijken, zo ga je toch niet met mensen om!!
Mijn man, begrijpt echt niet waarom dit alles op deze manier gaat en vind dit zeer oneerlijk! Zo kan hij meerdere voorbeelden geven……  
 
7April 2009:
Mijn man is zoals gewoonlijk naar zijn werk gegaan , daarvoor is het bij hun gebruikelijk dat als je vroeg genoeg bent je een kop koffie haalt in de kantine…voor werktijd dus en dat mag hij dan meenemen naar je werkplek als het tijd is.  
Hij heeft die koffie gehaald en even neer gezet omdat ik nog even naar de toilet moest.
Nog geen vijf minuten later toen hij van het toilet afkwam werd hij onmiddellijk aangesproken door de chef, deze zei dat hij te laat was en dat hij op tijd hoort te beginnen.
Toen hij zei dat ik naar het toilet was geweest zei deze terug, dat hij dat had moeten melden.
Blijkbaar allemaal nieuwe regels die ineens ingevoerd zijn……
Voor mijn man echt op dat moment een raadsel waarom hij dit ineens zo deed.
Later begreep hij pas waarom…..want toen ik thuis kwam lag daar weer een zoveelste nieuwe brief met maatregelen te wachten over koffietijden, pauzes etc…
De sfeer wordt steeds grimmiger en mijn man raakt uit zijn doen en heeft steeds druk op zijn borst, slaapt slecht en raakt in de put.
Hij voelt zich absoluut niet lekker, toch sleept hij zichzelf weer naar zijn werk uit angst voor nog meer ellende.
 
9 April 2009.
Ten einde raad vraagt hij om een halve snipperdag, hij voelt zich gewoon ziek!
Hij slaapt nog slecht enkele uren per nacht, zit in de put zijn bloedwaarde schommelt enorm op het moment door alle stress en hij heeft regelmatig hartkloppingen en steeds een benauwend gevoel.
Het is slecht voor zijn hartklep als zijn bloedwaarde heel erg schommelt, de waarde is nog nooit zo hoog geweest zeiden ze bij de trombosedienst, bij zijn controle de waarde was 6,4 terwijl ik voor goed functioneren tussen de 3 en de 4 moet zitten.
Hij meet altijd zelf, daar heeft hij een cursus voor gevolgd bij de trombosedienst zodat hij niet steeds hoeft te verletten van zijn werk.
Dus hij hoeft alleen daar naar toe, 1 keer per half jaar in plaats van iedere week toevallig was dat vorige week en daar constateerde ze toen die enorme hoge waarde!
Als de waarde zo hoog is kan dat een hersenbloeding veroorzaken, dit maakt mij en hem bang.
De halve snipperdag werd geweigerd omdat het niet uit kwam volgens hen, vanwege dat er misschien spoedwerk kon komen en er al een paar een halve snipperdag hadden.
Volgens ons onterecht en Pesterij, omdat mijn man niet getekend heeft voor dat stinkend oneerlijke Ontslagvoorstel!
Het spreekt voor zich dat mijn man plichtsgetrouw zoals hij is, zich de andere dag weer naar zijn werk gesleept heeft.
En ik….ik dood ongerust over hem tot hij weer heelhuids thuis kwam.
Ik weet wel waarom hij toch  naar zijn werk ging, zo ziek als dat hij was.
 
In één van zijn beruchte brieven had zijn baas neer gezet dat hij niet werkwillig zou zijn.
Mijn man niet werkwillig……dat ze dat geschreven hebben heeft hem heel diep geraakt!!
 
In december 2008 is hij met hartklachten een dag opgenomen geweest, één van de zeldzame keren dat hij daardoor thuis kwam van zijn werk.
Hij had verschrikkelijk pijn in zijn borst en ik heb toen onmiddellijk de dokter gebeld.
De dokter heeft hem toen zelf naar het ziekenhuis gebracht omdat haast geboden was zoals hij zei.
Kort daarna belde de Arbo Dienst van zijn werkgever, ik weet niet meer welke want de werkgever heeft in korte tijd drie verschillende Arbodiensten gehad omdat hij niet met hun overweg kon.
Deze meneer van de Arbodienst zei tegen mijn man dat hij toch snipperdagen had genomen rond de kerst en dat hij dan die dagen maar moest gebruiken om weer op de been te komen. Hij schreef hem toen uit de ziektewet op de dag dat anders zijn snipperdagen in hadden gegaan.
En hij heeft om geen onenigheid met de werkgever te krijgen niets gezegd en het zo gelaten!
Ik denk dit spreekt voor zich want hij was toen helemaal nog niet opgeknapt en is in zijn eigen snipperdagen hersteld.

Hoe is het toch in godsnaam mogelijk dat er zo omgegaan wordt hier in Nederland met mensen die ondanks dat ze iets mankeren altijd keihard werken!!!
Het lijkt wel of werkmensen steeds minder rechten krijgen hier in Nederland en dat ze behandeld worden of ze niks zijn!
Ik kan mij over zulke dingen ontzettend kwaad maken, het is zo vreselijk onrechtvaardig!!  
Na ongeveer 5 minuten kwam de chef naar hem toe en zei dat de werkgever hem sommeert naar huis te gaan en dat hij morgen terug kon komen als hij gekalmeerd was.
Toen mijn man hem vroeg of hij dat op papier wilde zetten weigerde hij de brief te schrijven.  
Hij vroeg het hem toen nogmaals, heel nadrukkelijk het dan maar op klad te zetten met zijn handtekening maar….deze bleef weigeren!!
Hij kon hem met geen mogelijkheid bewegen het op papier te zetten en hij bleef beweren dat mijn man naar huis moest.
Hij heeft hem toen gezegd dat wat hier nu gebeurt zal ik door geven aan mijn advocaat en is ten einde raad naar huis gegaan.
Als een kleine jongen na 18 jaar trouwe dienst voor de zoveelste keer naar huis gestuurd.
Te kijk gezet voor al zijn collega’s…zo gaan ze daar met mensen om die 18 jaar keihard voor ze gewerkt hebben!!
Deze dag zetten ze zeker ook weer als snipperdag neer.
Hoe lang kan hij dit nog volhouden voor zijn gezondheid is dit niet best, waar zijn ze nu toch mee bezig?
Dit begint heel hard op een pesten en wraak nemen te lijken…en dat allemaal omdat mijn man weigert vrijwillig ontslag te nemen.
Lees dit verhaal verder in 3.Treiteren en Pesten