Tagarchief | Nutteloos

16. Het Laatste Gesprek Voor……

We hebben even een paar dagen rust gehad wat telefoontjes, instantie’s en brieven betreft,
maar helaas de rust was van zeer korte duur!
De week na het informatieve gesprek van de Mediator, krijgen we een telefoontje van hem.
Waarin hij vraagt of mijn man bereid is om op 13 augustus om 11.00 uur bij de werkgever op kantoor te komen voor een Mediation gesprek.
Hij zegt er nogmaals nadrukkelijk bij dat de voorwaarde is, dat er geen advocaten of juristen of bedrijfsleider bij aanwezig mogen zijn.
Mijn man is op dat moment even niet aanwezig dus ik neem dat telefoontje aan en zeg dat ik het aan mijn man door zal geven en dat ik dan het antwoord zal laten weten aan hem.
Na dat ik even overleg heb gepleegd met mijn man mail ik de Mediator op 3 augustus zijn antwoord, met de volgende tekst, alleen de namen zijn wegens privacy veranderd in normale woorden……

 

Geachte Meneer N…….,
Zoals beloofd stuur ik u het antwoord op uw telefonische vraag om op 13 augustus om 11.00 uur
een Mediation gesprek te hebben bij de werkgever op kantoor.
Mijn man is  bereid te komen onder voorwaarde dat hij gelijk op die dag zijn eigendommen mee kan nemen die nog in zijn persoonlijke kleedkastje liggen.
Dit kan aan het eind van dit gesprek.
Dan hoeft hij daar niet apart nogmaals voor te gaan, aangezien in de opzegbrief die hij van de werkgever heeft  gehad staat, dat zijn eigendommen voor 31 Augustus opgehaald moeten zijn en zijn sleutel van het kastje ingeleverd moet zijn.
Graag hoor ik iets van u,
 
Vr. Gr. ……….
 
De tekst hier boven spreekt voor zich, de voorwaarde hebben we er aan toegevoegd omdat mijn man al genoeg te kijk is gezet voor zijn collega’s.
Het kantoor is recht voor de fabriek,  alleen gescheiden door een groot glazen raam en  iedereen ziet je dan ook zitten als je daar bent!
Het eerste gesprek wat de werkgever zelf op touw heeft gezet, heeft mijn man en ik  daar ruim een uur voor dat grote raam op kantoor te kijk  gezeten….de werkgever had toen niet het fatsoen om de jaloezieën even dicht te doen , wat wel zo netje geweest was!
En in de definitieve ontslag brief staat inderdaad dat alle eigendommen weg moeten zijn voor 1 september.
Dus om mijn man niet nog zo’n martelgang te laten doe naar een bedrijf wat hem zo schunnig heeft behandeld hebben we die voorwaarde erbij gezet!
De Mediator heeft gelijk op 4 augustus een antwoord gemaild met de volgende tekst:
 
Geachte heer ……,
 
Ik heb uw reactie ontvangen dat u gebruik wilt maken van de mogelijkheid om met uw werkgever, de heer Van….. te Vlaardingen een Mediationbespreking te voeren op donderdag 13 augustus a.s. om 11.00 uur. Zoals ik u al bericht heb is de heer Van …. daartoe ook bereidt.
De bespreking zal plaatsvinden op het kantoor van de werkgever te Vlaardingen.
Het doel van de Mediation zal zijn om uw vragen op tafel te leggen en de standpunten over en weer nogmaals te verduidelijken.
De Mediation komt niet in de plaats van de reeds ingezette ontslagprocedure, maar dat is u reeds bekend.
Bij de Mediationbespreking zal zowel u als de heer Van …. zich niet laten vertegenwoordigen door een raadsman c.q. advocaat.
De bedoeling van de bespreking is om in alle rust en redelijkheid elkaars standpunten (nogmaals) te vernemen, zodat zowel u als de heer Van…. op een respectvolle wijze uiteen kunnen gaan. Dat  moet mijns inziens het streven zijn.
Bij aanvang van de Mediationbespreking dient zowel u als de werkgever een Mediationovereenkomst te tekenen, waarin u beide verklaart dat u zich tijdens de bespreking maximaal zult inzetten om elkaars standpunten beter te begrijpen.  De overeenkomst geldt tevens als bewijs dat u wilt deelnemen aan de Mediation.
Ter bevestiging van uw reactie heb ik deze mail tevens aan de heer Van … verzonden.
Mocht ik niets meer van u vernemen, dan spreken wij elkaar op 13 augustus a.s. om 11.00 uur op het kantoor van ……
 
Met vriendelijke groet,
 
G……. N…………
 
Over onze voorwaarde, om mijn man zijn eigendommen dan ook gelijk mee te nemen als we daar zijn, wordt helaas niet gesproken in het antwoord van de Mediator.
We zijn vast van plan deze eigendommen die dag toch gewoon mee te nemen, daar er ook geen bezwaar in staat dat dit niet kan of mag.
Het is nu nog een goede week voor dat Mediation gesprek zal plaats vinden.
Een niet eenvoudige week dat zeker ook, want tja na wat er allemaal gebeurd is en mijn man is aangedaan door deze werkgever zijn we beide gespannen.
We hebben geen idee wat we hier nog van kunnen verwachten en hebben al onze hoop gevestigd op de Mediator dat hij er in ieder geval voor zal zorgen dat het gesprek niet hetzelfde verloopt als de eerste keer.
We hopen dat de Mediator ervoor zal zorgen dat de werkgever zich nu wat beschaafder en eerlijker zal gedragen.

Mijn man is soms wat afwezig door de medicijnen,  dus hebben we samen besloten om een kort geheugensteuntje voor hem te maken over de dingen die hij nog wil bespreken daar.
In ieder geval de dingen die hem heel erg dwars zitten en natuurlijk het fatale voorstel wat ons aan de bedelstaf gebracht zou hebben als hij het ondertekend had.
Hij vraagt zich nog steeds af waarom de werkgever dat op die manier heeft gedaan en op papier heeft laten zetten.
De werkgever lijkt niet dom dus die moet echt wel geweten hebben waar hij mee bezig is!!
In ieder geval ook wil hij het aankaarten dat de werkgever onwettig de dagen als snipperdagen heeft neer gezet ….daar bedoelt hij mee de dagen dat ze hem als een kleine jongen naar huis gestuurd hebben.
Hij heeft die dagen volgens ons gewoon gestolen.
En zo zijn er nog een aantal zaken die we op dat papier gezet hebben als geheugensteun zodat mijn man achteraf niet spijtig hoeft te denken dat hij bepaalde zaken niet heeft aangekaart.
De dagen zijn verstreken en we hebben nog kort contact gehad met onze advocaat die ons raad heeft gegeven wat we wel en niet moeten doen daar om onze eigen zaak niet de schaden.
 
13 Augustus:
We hebben morgens nog een kop koffie genomen en zijn daarna vertrokken voor het Mediationgesprek bij de werkgever met het geheugensteuntje bij ons.
We zijn ons terdege bewust dat dit de laatste gang en gesprek zal zijn voor het ontslagtermijn op 1 september afloopt.
Daar aangekomen zit de Mediator al op het kantoor samen met de werkgever en het eerste wat mij opvalt is, dat de jaloezieën nu naar beneden zijn.
Ik denk gelukkig, dat maakt het voor mijn man  iets minder pijnlijk daar weer te zijn…..en misschien helpt het hem bij zijn verwerking van al die ellende nu dit gesprek toch nog te doen.
Hij zit nog met zo veel vragen die de vorige keer helemaal niet werden beantwoord, hopelijk gaat dat nu anders nu de Mediator de leiding heeft.
 
De Mediator begint het gesprek met het één en ander uit te leggen over de Mediationovereenkomst wat de partijen moeten ondertekenen.
We hebben samen de overeenkomst zo zorgvuldig mogelijk gelezen, maar dat viel niet mee.
Er werd daarin geschreven over bepaalde wetten en artikels van wetten, waar we natuurlijk weinig van weten.
Hij zei dat het verplicht is dat contract te ondertekenen omdat we anders niet meewerken aan de Mediation en dat als we niet tekenen de Mediation niet door kon gaan.
We begrijpen er niet alles van maar hij zei dat het gewoon een akkoord is dat mijn man bereid is aan dat gesprek deel te nemen.
En dat als er een Voorstel gedaan wordt van de kant van de werkgever, wat overigens apart op papier zal komen te staan dat als mijn man dat ook tekent dat, dat dan bindend is.We hebben daar verder niets op gezegd want we hebben immers met onze advocaat afgesproken dat mijn man niets zou tekenen en eerst zou overleggen met haar.
Omdat het gesprek nog moest beginnen vonden we het wijzer daar niets in te zeggen, we wilden op voorhand het gesprek wel een kans geven.

Daarna vroeg de Hr. N…… (Mediator) aan de werkgever of er in zou zitten dat hij aan het eind van het gesprek met een voorstel kwam en een eventuele tegemoetkoming naar mijn man, daar antwoordde de Hr. Van …. bevestigend op.

Daarna is dat gesprek begonnen, wat eigenlijk achteraf niet meer is geworden als een aanfluiting.
Hij ontkende systematisch van alles en zei dat hij mijn man maar één keer naar huis had gestuurd in plaats van drie keer, wat pertinent niet waar is.
Verder loog hij alles aan elkaar tegen die Mediator en ging vervolgens uitleggen hoe slecht het gaat met zijn zaak en dat hij geen kas geld had en waarschijnlijk over drie maanden failliet zou zijn.
Iedere keer als ik of mijn man probeerde aan het woord te komen, liet hij dat niet toe en zei dat ik het niet wist omdat ik er niet bij was geweest.
Maar mijn man liegt niet en hij heeft hem wel degelijk, getreiterd en onbehoorlijk behandeld.
Hij bleef maar steeds aan het woord en mijn man nog ik konden nog weinig zeggen, tot de Mediator het echt zat werd volgens ons gevoel en hem gezegd heeft dat het klaar was dat we zo niet verder kwamen.
 
Daarna sprak de Mediator hem nog aan over het eventuele Voorstel……hij zei, ik ben aan het denken om iets in de voedingssector te doen en dat is speciaal werk waar ik …..(mijn man) weer goed bij kan gebruiken dus misschien kan ik hem dan weer een baan aanbieden!
Dus als dat in de pen zit hoef ik hem verder ook geen vergoeding aan te bieden of zo iets dergelijks.
De Mediator zei”nou Meneer……(mijn man) dat is dan toch iets positiefs wat we bereikt hebben toch??
 
En hij keek ….. (mijn man) aan……
 
Deze was zo in de war dat hij helemaal niets meer zei…..toen heb ik geantwoord om niet onwillig over te komen dat we daar op dit moment niets in zeggen maar dat eerst willen overdenken en met onze advocaat over willen spreken.
U begrijpt dat ik dat alleen gezegd heb zodat ze er niet verder over door zouden gaan, of mijn man op zijn nek zouden zitten, en nergens anders voor…….
We begrijpen niet hoe hij het in zijn hoofd haalt om na alles wat hij gedaan heeft,  te denken dat mijn man nog een stap voor hem zou werken….!
Na alles wat gebeurt is zou mijn man hoe graag hij ook werkt daar nooit meer Kunnen werken, dat zou veel te pijnlijk zijn dat kan toch ieder normaal denkend mens begrijpen!
 
Vervolgens duwde de Mediator het gesprek naar de eventuele procedure zoals hij het noemde, hij vroeg of die was opgestart.
Ik heb gezegd dat we daar niet over willen praten in dat gesprek en dat we met onze advocaat strikte afspraken daar over hebben gemaakt, waar we ons aan houden.
De Mediator zei, dat als er een procedure van “Kennelijk onredelijk ontslag”  komt, dat alleen is om het ontslag nietig te laten verklaren en verder niets, maar  is wel zo??
Hij was daar wel heel stellig in….. maar ik heb inmiddels op het internet gelezen in een aantal vergelijkbare zaken dat deze procedure bijna nooit gebruikt wordt om iemand zijn baan terug te bezorgen omdat dat vaak geen haalbare kaart meer is.
Maar dat deze procedure meer gebruikt wordt om een redelijk schadevergoeding te krijgen.
Sinds kort is deze wet iets veranderd en dan wordt in vele gevallen een schadevergoeding gevraagd minus 30%.
Dus we zullen zeker onze advocaat daar naar vragen, hoe dat precies steekt.
 
Er viel even een koude stilte in het gesprek, de Mediator zei later dat hij er begrip voor heeft en de werkgever zat alleen giftig te kijken en zei niets meer toen wij geen antwoord wilde geven over de vraag naar de Procedure!
Daarna wilde de Mediator het gesprek beëindigen, en toen heb ik gezegd, dat ik in mijn antwoord aan de Mediator gezet had dat we gelijk die dag de eigendommen van mijn man mee willen nemen dat was afspraak met die Mediator!
De werkgever begon te protesteren en zei dat mijn man daar later wel een afspraak voor kon maken.
Waarop mijn man zei dat hij dat niet wilde en dat we afgesproken hadden dat, dat gelijk kon.
waarop de Mediator zei tegen de werkgever  “dat moet toch geen bezwaar zijn”.
ik zei tegen de Mediator dat in de brief staat die we van de werkgever gehad hebben dat mijn man zijn eigendommen opgehaald moet hebben voor 1 september.
Zuur zei toen de werkgever dat het dan maar moest…..dus mijn man is zijn eigendommen uit zijn kastje gaan halen.
 
Waarop de werkgever mij alvast naar buiten dirigeerde waar ik op mijn man moest wachten en zelf de fabriek in ging.
Bleek later, om de bedrijfsleider de Hr. M…….te zeggen dat mijn man zijn eigendommen ging halen en dat hij met mijn man moest meelopen als die zijn eigendommen ging halen.
Net of ze mijn man niet vertrouwen…dat hij misschien iets zou meenemen wat niet van hem is, mijn man zou dat echt nooit doen!!
Ik denk, zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten!
En ik ben zoals gezegd buiten blijven wachten op mijn man daar er niets anders op zat als buiten de deur te wachten.
De Mediator was toen al lang vertrokken daar hij geen tijd meer had zei hij en naar een volgende afspraak moest.
En van punt 7.1  (Mediation overeenkomst) is geen sprake geweest hoewel ik van de Mediator begreep dat, dat van te voren wel zo was!!
De werkgever had er tenslotte bevestigend op geantwoord, toen de Mediator aan het begin van het gesprek vroeg of er een eventueel voorstel in zat van de kant van de werkgever.

Punt 7.1 van de Mediationovereenkomst:Een in de minne bereikte oplossing van de Kwestie zal tussen de Partijen worden vastgelegd in
een daartoe strekkende, door partijen ondertekende schriftelijke overeenkomst.

 
Toen mijn man uit de fabriek kwam met zijn eigendommen, zijn we samen met een kater naar huis gegaan.
Het geheugensteuntje had hij wel thuis kunnen laten, daar er nauwelijks iets uitgesproken is en hij amper de kans heeft gehad de dingen duidelijk te krijgen.
De Mediator heeft volgens ons wel zijn uiterste best gedaan, maar heel weinig bereikt……die werkgever daar kan niemand tegenop praten omdat hij systematisch alles blijft ontkennen en de ene leugen op de andere stapelt.
Na het verhaal van failliet gaan en kort daarop een nieuw project opstarten waar hij mijn man weer bij nodig zou hebben, denken wij dat de Mediator er ook wel achter is dat die vent alles aan elkaar liegt en maar op één ding uit is….en dat is mijn man na 18 jaar voor hem gewerkt te hebben, met lege handen naar huis te sturen!!
 
Het gedicht Het laatste “gesprek”, kunt u Hier….lezen.
Hoe het nu verder gaat met ons, kunt u lezen in Verhaal 17. Er is Veel Gebeurd….