Tagarchief | Ex werkgever

21.Bezwaarschrift Ex werkgever/UWV

Vandaag is het zondag 15 november 2009.
Inmiddels hebben we bericht terug gekregen van onze advocaat, het antwoord op onze vraag om ons te helpen omdat we ons opnieuw onterecht aangevallen voelen door die ex werkgever van mijn man.
Hij schrijft eigenlijk het volgende,

“Uw werkgever heeft een bezwaarschrift ingediend omdat het UWV van oordeel was dat u op de laatste dag van het dienstverband ziek was. Uw werkgever is van mening dat uw arbeidsongeschiktheid medio augustus 2009 is geëindigd. Het UWV heeft u nu gevraagd of u betrokken wenst te worden in die procedure. U kunt daar bevestigd op antwoorden. In dat geval wordt u op de hoogte gehouden van het verloop van de procedure. Aangezien u zelf geen bezwaar hebt gemaakt tegen de beslissing betekent dit dat alleen een beslissing op bezwaar wordt genomen op grond van de bezwaren van uw voormalig werkgever.”
 
Verder adviseert hij dat we bevestigend kunnen antwoorden dat we op de hoogte gehouden worden.
En dat we zelf moeten bepalen of we die ex werkgever inzage geven in alle medische gegevens van mijn  man.
 
Om eerlijk te zijn begrijp ik dit niet goed omdat de meneer die ik aan de telefoon had in plaats van de advocaat mij zei dat er een nieuwe procedure opgestart moet worden nu en dat de advocaat nu zegt “stuur zelf dat formulier op”en verder wachten we het wel af….althans zo begrijp ik dat nu.
Min of meer voel ik nu dat we eerst opnieuw voor de leeuwen gegooid worden voor we eventueel hulp hierin krijgen.
Terwijl die ellendige ex werkgever mijn man nu opnieuw beschuldigd in dat bezwaarschrift dat hij helemaal niet ziek was na de ontslagtermijn…..wat echt een leugen is die op geen enkel feit gebaseerd is.
Hij heeft in november helemaal geen contact gehad met mijn man, dus hoe kan hij nu weten in welke staat mijn man verkeerde op dat moment!!
Maar ja, ik heb het al eerder gezegd, hij baseert dat op dat leugenachtige rapport van die Mediator wat we maanden later als het Mediation gesprek ineens plotsklaps nog toegestuurd kregen.
Ze zullen dat bij  het UWV  ook zien neem ik aan en dan dwars door die vent zijn leugens heen kijken.
Hoewel…ik hoop dat, maar zeker er van zijn……ik ben nergens meer zeker van op dit moment omdat ook het UWV omkomt in het werk en er dan vaak dingen onbedoeld fout gaan.
Maar ja,, wat kunnen we anders dan het advies dan opvolgen, niets toch??
We hebben nu eenmaal geen geld om een dure advocaat te nemen zoals die ex werkgever wel heeft….wij zijn afhankelijk van de gratis advocaat van de bond, die overbelast is.
En om heel eerlijk te zijn denk ik dat zaken waar veel werknemers bij betrokken zijn voorrang hebben bij de bond….een beetje kan ik dat wel begrijpen, maar aan de andere kant onze zaak mag dan een zaak zijn waar alleen mijn man lid is van de bond, maar voor ons hangt er heel veel van af en ook wij hebben altijd onze bond contributie betaald.
Dus hebben ook recht op zo goed mogelijke hulp, ik neem dat de advocaat niet kwalijk want deze krijgt natuurlijk ook zijn orders van hoger hand.
 
Dus zoals ik al schreef hier boven, we hebben het formulier ingevuld en bevestigd dat we op de hoogte willen blijven van het verloop van dat bezwaarschrift.
Vervolgens hebben we contact gemaakt met de behandelend arts van mijn man vanwege die vraag over alle medische gegevens van mijn man.
Deze zei, “je hoeft niet alle gegevens beschikbaar stellen…dat is privé en nergens voor nodig dat gaat hem niks aan, als deze ex werkgever informatie wil hebben over het ziek zijn van uw man dan kan hij contact opnemen met mij”.
Verder zei hij “zo……dus deze is van menig dat als men overspannen is en daar allerlei klachten van krijgt dat u niet ziek zou zijn”.
En vervolgens schudde hij meewarig met zijn  hoofd…..
We hebben dus geen toestemming gegeven om aan die ex werkgever al de medische gegevens te geven van mijn man…..dat gaat hem verder niks aan en we vertrouwen hem net zo ver als dat we hem zien kunnen….dus niet!!
Vervolgens hebben we alles opgestuurd naar het UWV.
 
En dan nu maar weer de onzekerheid in, of eerlijkheid en rechtvaardigheid zal zegen vieren.
Dus weer extra spanningen voor ons beide, die we er eigenlijk niet meer bij kunnen gebruiken.
Hoe vaak zullen wij nu nog lastig gevallen worden door die vent die nu vanaf 1 september Ex werkgever is??
 
En dan verder is er nog steeds die procedure die opgestart wordt door de advocaat…..we horen er helemaal niets van…….
Een uitputtingslag is dit…zo doen vele werkgevers dit , om je zo uit te putten dat je het op gaat geven en de procedure stop zet.
Nu, dan kan hij lang wachten, want ondanks dat we soms echt niet meer vort kunnen zullen wij niet opgeven.
Voor ons moet het Recht  (als dat nog bestaat) zegen vieren, ergens moet er toch gerechtigheid zijn voor mijn man en mij.

7.Gesprek werkgever!

Gezien het gesprek wat we in het vooruitzicht hebben stijgt de spanning.

Wij beide hebben weinig vertrouwen, maar zullen toch ons best doen dit tot een goed einde te brengen.
Wel ben ik vast van plan om alle aantekeningen die we gemaakt hebben van die ellendige pesterijen mee te nemen.
Ik ben bang dat als ik dat niet doe ik zo zenuwachtig ben dat ik misschien niet meer uit mijn woorden kan komen, en voor mijn man wil ik mijn uiterste best doen dat er eindelijk gerechtigheid komt.
 

Dinsdag 12 Mei 2009:

We hebben beide bijna geen oog dicht gedaan en mijn man is verschillende keren onwel geworden morgens, waarschijnlijk is de spanning daar de oorzaak van.
De spanning en stress is enorm en hij voelt zich ellendig en ziek.
Als ik hem zie zitten weet ik mij geen raad, hij ziet er echt niet meer uit.

Om kwart over één zijn we samen op weg gegaan naar zijn werkgever op het bedrijf, daar we er om half twee moeten zijn en we zeker op tijd willen zijn.
Daar aangekomen zijn we naar het kantoor van de werkgever gebracht.
Tot mijn verbazing zat daar alleen de werkgever en de chef en er was niemand van arbodienst aanwezig.
Daar had ik totaal geen rekening mee gehouden, het voorstel is af gekomen van de arbodienst, dus eigenlijk nam ik gewoon aan dat er iemand van deze dienst bij aanwezig zou zijn.
Het eerste wat mij opviel was dat de werkgever de houding onmiddellijk aannam dat hij vind dat er helemaal geen conflict bestaat en hij zei dat ook meteen.
Deze ging onmiddellijk in de aanval naar onze kant toe, dat imijn man dan maar moest vertellen wat volgens hem een “vermeend conflict” zou zijn daar hij er geen ziet.
Dus mijn man zei hem dat er wel degelijk een conflict is en dat hij hem schandalig behandeld en heeft behandeld.
Het voorbeeld wat hij hem toen zei was de brief met het voorstel wat totaal anders was op papier als het voorstel wat hij mij mondeling gedaan had samen met zijn advocaat.

Hij zei hem dat hij het echt heel erg vindt dat daar in staat dat als het U.W.V mijn ontslagaanvraag niet goed keurt dat hij daarin gezet had dat we overeen waren gekomen dat hij dan toch ontslag zou nemen omdat hij dat nooit gezegd heeft.
De werkgever zei toen heel pissig, dat mijn dat wel gezegd had maar het is op zeker een leugen, hij zou dat toch nooit zeggen in de positie waarin hij verkeert met zijn leeftijd en medische achtergrond!
Waarop ik het zat werd en de chef aansprak omdat deze ook aanwezig was toen dat voorstel aan mijn man  gedaan is.
Deze begon te draaien en de werkgever aan te kijken waarop ik het hem nogmaals vroeg.
De chef  zei toen weleens waar met duidelijk tegenzin dat “nou ja, hij heeft het niet gezegd….maar we hebben dat op deze manier begrepen”.
Waarop de werkgever het woord nam en zei “maar bovendien is het voorstel op papier niet verkeerd en jullie advocaat had een bezwaar in horen te dienen naar onze advocaat.
Waarop ik zei, dat, dat helemaal niet kon omdat we nog geen advocaat hadden op dat moment, maar dat we zelf onmiddellijk de eerste werkdag (maandag 23 maart 2009)op aanwijzing van een meneer van de bond aangetekend aan zijn eigen advocaat  hebben laten weten dat mijn man niet akkoord gaat met het voorstel zoals hem is toegestuurd, daar het afwijkt van het mondelinge voorstel, en niet akkoord ga met de ontslag aanzegging.
De wekgever antwoordde toen “dan had je om uitstel moeten vragen” nadat ik er nog achter zei dat we ook geen tijd hadden gekregen om ook maar met iemand te overleggen.
In die brief staat immers dat hij uiterst maandag 23 maart terug moet zijn ondertekent en wel, en dat ik er met niemand over mag praten.
We hebben deze brief pas op vrijdagmiddag 20 maart gekregen en dan komt gelijk het weekend waarin ik nergens informatie kan vragen (zie eerste verslag).
Waarop de werkgever antwoordde letterlijk “de post hoort morgens bezorgd te worden, volgende vermeende incident”.
Hij wilde er duidelijk verder niets meer over zeggen!
Ik heb hem toen gevraagd waarom hij mijn man als een kleine jongen weg laat sturen, keer op keer terwijl hij al aan het werk was aan zijn werkbank.
Waarop hij antwoordde dat het als een volkomen verrassing kwam dat mijn man weer aan mijn werk was gegaan.
Ik zei hem dat ik dat niet begrijp daar er in de brief van zijn eigen advocaat staat dat als mijn man niet op het voorstel uiterst maandag zou ingaan hij zich onmiddellijk weer moet melden op zijn werk!
Wat hij ook gedaan heeft op dinsdag 24 maart daar we eerst naar de bond moesten voor een intake gesprek op maandag.
Hij zei daarop, dat mijn man dan maar eerst had moeten melden per telefoon, dat hij weer aan het werk zou gaan, en dat hij niet alles weet wat zijn advocaat in die brief heeft gezet.
Waarop ik zei dat het een hele vreemde zaak is als hij beweerd niet te weten wat er in die brief staat, omdat wij aannemen dat daar eerst over gesproken is tussen de werkgever en zijn advocaat.
Hij zei, hij blijft erbij dat ik eerst ook nog had moeten opbellen.
Een heel onzin verhaal vind ik, omdat hij zeker ook een kopie had gehad van deze brief lijkt mij!
Van de tweede dag dat mijn man naar huis is gestuurd beweert hij niets te weten terwijl de chef tegen mij beaamde dat, dat wel is gebeurt in dit zelfde gesprek.
Het gesprek werd grimmiger en grimmiger, daar hij steeds onwaarheden zei en deed of alles er niet toe doet.
Toen hij ons niet mee kreeg in zijn onwaarheden begon hij te vloeken en te schelden.
Hij begon ons toen met bedrijfcijfers om de oren te gooien waar we niets van snappen en zei dat er nog meer mensen ontslagen zullen worden.
Ook zei hij heel nadrukkelijk dat er een grote kans bestaat dat mijn man eind van de maand geen vakantiegeld uitbetaald krijgt, omdat dat er niet is.Ik ben er maar niet verder over gegaan, want steeds als ik iets probeer uit te leggen begint hij zijn stem te verheffen en laat mij niet uitpraten.
Voor het grootste deel is hij dan ook zelf alleen aan het woord.
Ik heb nog even geprobeerd om over het incident te praten van die koffie (Vervolg Verslag 3).
Maar dat was helemaal niet te doen, hij voelde zich enorm aangesproken en begon gelijk met grove woorden, ik begrijp dat wel een beetje want het is zijn dochter die daar bij betrokken was.
Hoewel mijn man nogmaals wel gezegd heeft nooit iemand uit te schelden met erge ziektes en dat ook niet gedaan heeft was hij totaal niet voor rede vatbaar en hoorde alleen zichzelf.
Hij zei zelfs dat het een gunst is koffie te krijgen en dat hij dat niet verplicht is.
Waarop ik hem attent maakte op de maatregelen brief die hij zelf aan mij gestuurd had met de koffietijden, maar dat veegde hij onmiddellijk van tafel.

Kort daar voor had mijn man namelijk de zoveelste maatregelen brief gekregen waarin precies staat wanneer wel en geen koffie gedronken mag worden.

Daarna begon hij nog over allerlei dingen in het verleden en zei “dat mijn man al eens gezegd zou hebben dat hij aan het solliciteren was naar een andere baan”, mijn man zou dat gezegd hebben….laat mij niet lachen!
Natuurlijk heeft hij dat niet gezegd en nooit gezegd, in zijn positie met mijn medische verleden was hij al blij om überhaupt een baan te hebben.
Zo beschuldigde hij hem van nog het één en ander, mijn man heeft nog geprobeerd zich zelf te verdedigen maar hij viel hem steeds in de rede dus hebben we uiteindelijk het hele gedoe van hem maar over ons heen laten komen en niets meer terug gezegd!

Op een gegeven moment toen hij uitgeraasd was zei hij geen tijd meer te hebben en heeft het gesprek beëindigd.
Waarop wij opstonden en naar buiten liepen, tot onze verbazing liep hij achter ons aan en hield ons buiten staande.
Hij zei toen “en als het dan niet helemaal goed zou zijn gegaan excuus daarvoor”.
En als hij weer werk had dat mijn man weer terug kon komen en dat hij het ook allemaal erg vond…enz…
Daarna zijn wij maar weg gelopen Zonder er verder op in te gaan, want tja na al die ellende en leugens en zijn gevloek en gescheld tijdens dat gesprek begrepen wij er nu helemaal niets meer van.
Deze man had in een korte tijd zoveel tegenstrijdige dingen gedaan en gezegd, voor mijn man en mij eigenlijk alles aan elkaar gelogen dat we beide dachten, Help…. hoeveel gezichten heeft deze man.

Onze angst dat dit een nutteloos gesprek zou worden is helaas uitgekomen.
Jammer genoeg zijn we ook niets wijzer geworden en thuis gekomen totaal leeg en uitgeput heeft mijn man geprobeerd een uurtje te slapen daar hij de hele nacht wakker was geweest, wat natuurlijk niet lukte omdat hij overloopt van emoties.

Achteraf hoorde we van onze advocaat dat dit helemaal geen Mediation
gesprek was, maar iets wat hij zelf op touw had gezet.
Blijkbaar heeft hij het advies van zijn eigen arbodienst opzij geschoven, hij wilde er zeker geen pottenkijker bij.Ik heb geen idee hoe we nu verder moeten en ben totaal moedeloos en raak van binnen echt op.
Ook ik kan niet eindeloos incasseren en mijn zenuwen gaan mij nu echt parten spelen.
In oktober vorig jaar ben ik mijn moeder verloren, ik mis haar nu dubbel hard, wat zou ik nog graag even met haar hier over gepraat hebben.
Vanaf nu kunnen we alleen wachten op de definitieve uitslag of het ontslag is goed gekeurd door het UWV, en wachten tot mijn man opgeroepen wordt voor het Deskundigenoordeel.
Hoe dit verder gaat kunt u lezen in, 8.Ontslag Goed Gekeurd…..

6. Aangetekende Brief / werkgever

Vanaf dit moment hebben we eigenlijk steeds contact met onze advocaat via de mail.
Het deskundigenoordeel is aangevraagd, dus nu wachten we op de oproep, hopelijk komt deze snel.
Want onze advocaat heeft ons uitgelegd dat als het Deskundigenoordeel
negatief uitvalt 
wij de resterende weken geen ziektegeld krijgen.
Om eerlijk te zijn hadden wij dit eerst niet begrepen dat dit zo zit.
Maar we vertrouwen er op dat dit Deskundigenoordeel eerlijk verloopt, dus dat we in ons gelijk gesteld gaan worden.
Het is immers zo dat mijn man wel degelijk echt ziek is en dat onze huisarts het advies heeft gegeven dat hij beslist niet aan het werk moet in dit stadium.

 
Donderdag 7 Mei 2009
 
Met de post is er een brief aangetekend aangeboden aan mijn man….een brief van zijn werkgever.
Daarin staat:
Als gevolg van uw verzuimuitslag van de bedrijfsarts, is gebleken dat u van mening bent, dat er sprake zou zijn van een conflict.
Wij verzoeken u dan ook om a.s dinsdag 12 mei om 13.30 bij ons kantoor te komen om dit probleem te bespreken.
 
Ze schrijven dus “dat er sprake van zou zijn”, wat voor een spelletje spelen die lui nu eigenlijk??
Dit slaat nergens op….natuurlijk is er een conflict en dat conflict heeft de werkgever zelf veroorzaakt en doet dat nu nog steeds.
We vragen ons af of dit dan misschien dat Mediation gedoe is….we hebben geen idee want verder staat er niets bij.
Misschien dat we nu eindelijk de kans krijgen deze werkgever uit te leggen hoe mijn man zich voelt onder de respectloze behandeling die deze hem geeft.
En hoe oneerlijk alles er aan toe gaat, dat zeker ook.
We hopen heel hard de dingen nu helder te kunnen krijgen, dat zou ook zeker beter zijn voor het herstel van mijn man.
 
Vrijdag 8 Mei 2009:
Op advies van de advocaat hebben we een e-mail gestuurd naar de werkgever en de Arbodienst, om te melden dat mijn man een deskundigenoordeel heeft aangevraagd.
Voor de zekerheid hebben we op beide e-mails een kijk bevestiging gezet zodat ze later niet kunnen zeggen dat ze die e-mail niet hebben gehad .
Van beide e-mails hebben we een bevestiging gekregen dat ze ontvangen zijn.
Ook hebben we met ingang van maandag 11 mei 2009 mijn man opnieuw ziek gemeld omdat het termijn van de time-out dan afloopt.
Dit laatste voor de zekerheid, achteraf zei onze advocaat dat we de nieuwe ziektemelding niet hadden hoeven doen omdat mijn man nog steeds ziek is door dezelfde kwaal.
Hij is nog alles behalve hersteld en voel zich diep ellendig en zijn klachten blijven terug komen steeds vaker en vaker.
Op deze dag is mijn man ook terug geweest bij de maatschappelijk werker.
Dat hij zo kort na zijn eerdere afspraak al terug moet komen, komt omdat de maatschappelijk werker dat beter vindt, gezien de staat waarin hij verkeert alles behalve goed is en mijn man zoals hij zegt behoorlijk overspannen is.
Hij wil bepraten hoe mijn man door het bezoek moet komen dat hij aanstaande dinsdag 12 mei heeft bij de werkgever.
Aangezien hij te horen heeft gekregen van de arts van arbodienst dat hij zich open moet stellen voor Mediation na de time-out als hij niet in staat is om aan het werk te gaan.
Hij ziet ongelooflijk op tegen deze bijeenkomst en heeft eigenlijk totaal het vertrouwen verloren dat dit eerlijk zal verlopen.
Ook is hij bang dat hij zich dan niet in de hand kan houden en dat er dingen gaan gebeuren die echt niet wenselijk zijn.
Wat hem wel heel erg rauw valt is dat op die uitnodiging staat dat hij op het bedrijf zelf die ontmoeting moet hebben, hem lijkt dat niet bepaald neutraal terrein voor een eerlijk gesprek.
En na alles wat al gepasseerd is ziet hij er niet naar uit om naar het bedrijf te gaan.
Het spreekt voor zich dat hij dat natuurlijk wel doet, maar had het minder pijnlijk gevonden als dat gesprek gewoon was geweest bij de arbodienst daar dit “idee” door de arts van arbodienst is gedaan!
De maatschappelijk werker heeft hem raad gegeven hoe hij daar mee om moet gaan en hoe hij daar zich zelf kan proberen in de hand te houden.
Hij heeft zich voorgenomen zijn raad zeker ter harte te nemen hoewel hij niet weet of dat zal lukken gezien de situatie zoals het nu is.
In overleg met de maatschappelijk werker en de advocaat, zijn we in ieder geval besloten dat we samen naar dat gesprek gaan.
Dus ik ga zeker mee om mijn man bij te staan en te steunen.
De advocaat heeft gezegd dat ze dit niet mogen weigeren, en mijn man kan dit gesprek niet alleen aan op dit moment.
Het Gedicht “Een Uitnodiging” wat bij dit verslag hoort kunt u Hier….Lezen.
Hoe dit verder afloopt leest u in, 7.Gesprek werkgever!…..

3.Treiteren en Pesten

Het is bijna Pasen en we kijken samen echt een beetje uit om wat te kunnen ontspannen.
Hoe lang moet dit toch verder, mijn man wordt steeds slechter….hoe lang houd hij dit nog vol??
Geen idee, het is allemaal zo vreselijk triest, we zitten samen echt in zwaar weer.

14 April 2009.
Dat is na het paasweekend waarin wij hebben geprobeerd een beetje tot rust te komen, helaas van korte duur.
Om 8 uur volgens de nieuwe regels, mogen ze bij mijn man op de zaak koffie nemen, meestal haalt iemand dat voor allen op de werkvloer.
Dat doen ze om de beurt zo ook deze dag, een collega heeft koffie gehaald.
Maar deze kwam zeggen dat er voor mijn man en nog een collega geen koffie meer was en dat hij dat op kantoor was wezen zeggen.
Hij heeft dat gemeld bij de secretaresse, die de dochter is van de werkgever.
Mijn man heeft eerst het werk waar hij mee bezig was (een zaagmachine schoon maken) afgemaakt en is toen naar de koffiemachine gelopen voor de koffie die ik nog niet had gehad.
Deze was niet bijgevuld, waarop hij naar kantoor is gelopen om te vragen of deze bijgevuld kon worden daar hij geen koffie had gehad.
De secretaresse antwoordde daarop snauwend, ik doe het om half 10 voor de pauze want ik zit nu alleen.
Waarop mijn man vroeg of hij het dan niet zelf mocht doen, en vroeg haar om de sleutel van de kast.
Hij heeft dat in het verleden ontelbare keren zelf gedaan dus zag daar geen probleem in.
Dat weigerde zij dit keer en zei dat hij te laat was en geen koffie meer mocht halen, dat hij maar op de volgende ronde moest wachten.
Mijn man had alleen zijn werk even afgemaakt en zijn collega was het tenslotte ook nog om acht uur wezen melden…dus op tijd dus hij werd kwaad en zei dat hij dat asociaal vond.
Daarna is hij weg gelopen om de dingen niet nog hoger op te laten lopen en is aan zijn werk gegaan.
 

De volgende dag kreeg hij de zoveelste brief waarin hij beschuldigd werd en dat hij wegens wangedrag naar huis gestuurd was!
En dat hij de secretaresse (dochter van de baas) een vreselijke ziekte zou hebben toegewenst, wat absoluut een leugen is.
Iedereen die hem kent, weet dat hij zoiets nooit maar dan ook nooit zou doen, daar wij zelf al genoeg te maken hebben gehad met vreselijke ziektes.
Nog maar kort geleden is mijn moeder overleden aan zo’n ziekte na een ziekbed van drie jaar.
Hij is de andere dag zoals ze gezegd hebben weer aan het werk gegaan.
Toen kreeg hij de bewuste brief in zijn handen gedrukt van de chef, nadat hij hem gelezen had heeft hij hem terug gegeven niet wetend dat we ook nog een exemplaar per post zou krijgen.
Hij heeft erbij gezegd dat hij het niet eens was met deze brief, daar hij zulke termen niet gebruikt had en dat hij graag een brief had waar eerlijk in stond wat er gebeurt was.
Dit is straal genegeerd!
 

Toen hij s’avonds naar huis is gegaan is hij ernstig onwel geworden dat was de afgelopen dagen al meer gebeurt.
Hij ziet dan ineens alles door een waas alsof ik door en glas water heen kijk, voelt zich intens misselijk en dreigt flauw te vallen.
Daarbij heeft hij ook steeds een drukkend gevoel op zijn borst.
Hij heeft zijn auto aan de kant moeten zetten om te wachten tot het over ging en zweette daarbij overmatig.
Ook was al meerdere keren gebeurt dat hij hele sterke hartkloppingen kreeg, net als op dat moment……
Thuis gekomen vertelde hij mij wat hem was overkomen en dat dit al vaker was gebeurd.
Beide besefte wij, dat dit zo niet langer door kon gaan, want dan zouden er echt ongelukken gebeuren of nog erger.
Direct de volgende dag hebben we de huisarts gebeld en nadat ik zelf alles had uitgelegd aan de assistente zei deze dat we direct tussen de afspraken geplaatst zouden worden.
Middags zijn we samen naar de huisarts gegaan en hebben een lang consult gehad.
De huisarts kwam tot de conclusie dat het nu echt helemaal fout gaat met zijn gezondheid en dat, dat komt omdat mijn man veel te lang in de stress zat.
Hij heeft hem doorverwezen naar een Sociaal Psychologisch Verpleegkundige die hem moet gaan begeleiden in deze hele procedure daar het voor hem te veel is geworden en zijn klachten te veel en te ernstig zijn.
Hij moet voorlopig verder rust houden en niet naar zijn werk daar hij juist daar constant onder druk wordt gezet en dat dus waarschijnlijk de oorzaak is van al zijn klachten.
Ook heeft hij hem aangeraden gezien de oneerlijke behandeling die hij krijgt op zijn werk, om contact op te nemen met de Arbo arts en daar alles eerlijk uit te leggen.
Hij zei tegen de huisarts dat hij niet weet bij welke Arbodienst het bedrijf aangesloten is, daar de werkgever in korte tijd drie keer van Arbodienst is gewisseld.
Waarop de huisarts tegen hem zei, dat hij dan het werk moest bellen om te vragen bij welke Arbodienst ons bedrijf nu is aangesloten.
Hij was bang bang was dat ze het hem niet zouden vertellen, gezien de verhouding nu tussen hun beide.
Zijn werkgever doet er alles aan om hem zo veel hij kan dwars te zitten.
Onze huisarts, zei daarop dat ze verplicht zijn om hem te zeggen bij welke Arbodienst ze aangesloten zijn.
Wij zijn daarna naar huis gegaan, en omdat mijn man nogal geëmotioneerd was heb  ik zelf naar het bedrijf van mijn man gebeld om het te vragen.
Ik kreeg de secretaresse (dochter van de werkgever) aan de telefoon en deze zei op mijn vraag, dat ik moest wachten en…weg was ze…, even later kreeg ik de chef aan de telefoon.
Deze vroeg nogal vijandig aan mij wat mijn man dan wel mankeerde.
Waarop ik heeft geantwoord dat hij ziek was en nu erg ziek, daar ik geen behoefte meer had hem dit nog uit te leggen.
Deze vent liegt alles aan elkaar om bij de baas in een goed blaadje te staan, ongeacht wie die daar mee neer maait!
Ik zei verder, dat ik alleen belde om van hun te horen bij welke Arbodienst het bedrijf is aangesloten.
Waarop hij antwoordde, “ik bel u vanmiddag of morgen wel terug”, omdat hij dat nu niet wist.
Ik heb hem toen gevraagd omdat dezelfde middag te doen.
De middag verstreek verder en er werd natuurlijk niet terug gebeld, rond half vijf heeft heb ik toen zelf maar opnieuw terug gebeld en nogmaals mijn vraag gesteld aan de secretaresse, ze nam de telefoon ook deze keer op en weer werd ik onmiddellijk in de wacht gezet….raar.
Na verloop van tijd kreeg ik opnieuw de chef aan de telefoon en heb mijn vraag nogmaals herhaalt, want ja mijn man was toch ook ziek gemeld diezelfde dag dan weet de chef toch ook bij welke Arbodienst zij aangesloten zijn!
Nadat ze haar vraag herhaalt had zei deze dat hij dat zomaar niet kon geven en dat hij daar eerst toestemming voor moest hebben van de werkgever…..Nog Gekker!!
Waarop ik, nu echt kwaad… antwoordde dat onze arts had gezegd dat hij dat verplicht was om te zeggen en dat hij mij toch ook ziek gemeld had, dat hij dus zeker wel weet bij welke Arbodienst hun bedrijf is aangesloten op dat moment.
Hij zei dat hij ziektemeldingen altijd doet per mail, waarop ik natuurlijk het mailadres aan hem heb gevraagd en dat heeft hij uiteindelijk gegeven.
In het mailadres staat de naam van de Arbodienst.
Ik heb dat toen maar zelf op de computer opgezocht en daar een telefoonnummer gevonden  en gebeld.
Daar aansluiting gekregen heb ik uit het optiemenu optie 8 gekozen om direct iemand aan de lijn te kunnen krijgen.
Ik ben vervolgens nogmaals doorverbonden naar een Coördinator, deze lag mij uit dat hij coördineert tussen de Arboarts en het bedrijf dus desbetreffende werkgever en dat hij eerst moest overleggen met de werkgever, omdat mijn vrouw om een afspraak vroeg met de Arboarts die aangesloten is bij het bedrijf van mijn man.
Waarop ik hem uitvoerig heb vertelt waarom ik belde, inmiddels was ik vanwege het onrecht dat mijn man aangedaan werd ook aardig van streek geraakt.
En ik zei ook dat ik belde, omdat wij het vertrouwen in de werkgever gezien de hele behandeling volkomen kwijt waren en dat ik daarom graag die afspraak wilde om samen met mijn man eerlijk te kunnen vertellen hoe alles gegaan was daar mijn man nu beschuldigd wordt van wangedrag, onwelwillendheid en negativiteit wat absoluut niet waar is.
De  Coördinator was zeer begripvol en stelde mij gerust en zei dat hij er aantekeningen van zou maken en deze aan de arts zou geven.
Nu hopen we dat we deze afspraak krijgen want we zijn het echt heel beu dat mijn man van alles beschuldigd wordt,het is zeker heel anders als dat zij nu doen voorkomen.
Mijn man vindt het heel verschrikkelijk al die pesterijen en leugens.
De manier waarop hij behandelt word voelt aan of hij nergens goed voor is.
Het voelt aan als een echte judasstreek, om te horen te krijgen dat zijn werkgever eerst zegt dat met zijn expertise een hoop kennis verloren gaat, (hij zei dat in bijzijn van zijn advocaat toen mijn te horen kreeg dat zijn ontslag aangevraagd werd), terwijl hij vlak daarna op deze manier behandeld word we begrijpen dit echt totaal niet.
Uiteindelijk hadden we het wel kunnen raden….die afspraak kwam er natuurlijk niet!!
De Arbodienst wordt betaalt door de werkgever…..dat zegt in dit geval blijkbaar genoeg, vandaar ook dat die afspraak er nooit gekomen is.
We hebben dat ons achteraf pas gerealiseerd, eerst dachten we nog dat deze meneer het eerlijk meende.
Zoals later in mijn verhaal ook zal blijken zit deze Arbo….vreemd in elkaar.
Het Gedicht wat bij dit verslag hoort, kunt u Hier…. Lezen.
Wordt vervolgd ………in 4. Arbodienst Consult.