Dakloos en ijzig koud

dakloos
Een nevelige mist
mysterieus boven land
natuur en winter hand in hand.

Een witte winter
parelende kristallen overal
intense schoonheid in het dal.

De avond valt
met een prachtige zonsondergang
vergezeld van laatste vogelgezang.

Dan is het donker
lichten worden ontstoken
betovering verbroken.

Een voelbare stilte
de kerkklok slaat zes uur
daklozen scharen zich rond een vuur.

Het vriest
en is ijzig koud
warmte een kwestie van levensbehoud.

Een gure wind
snijdt door alle kledij
slachtoffers van deze maatschappij.

Eerst was het goed
Hadden zij een baan
echter ineens konden zij gaan.

Een uitkering
een auto en te hoge huur
voor hun toen veel te duur.

Niet meer te betalen
het ging hen heel slecht
ze kwamen op straat terecht.

Dakloos
de wanhoop nabij
uitgekotst door de maatschappij.

Arm en zoekende
naar de zin van het bestaan
hoe de juiste weg te gaan.

Hun toekomst
bepaald geen klatergoud
eerder uitzichtloos en ijzig koud.

© Gre Hulspas 2-2-2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CAPTCHA

*