Nu één jaar later

nu een jaar later

Nu één jaar later

Donkere wolken
met af en toe een zonnestraal
zo ook mijn levensverhaal
als kind verdwaald
en heen en weer gesmeten
mijn jeugd aangevreten.

Moeilijk opgroeiend
in chaos en geweld
intens teleurgesteld
geen thuis
ergens anders geparkeerd
door heimwee verteerd.

Een kind
zit in zwaar weer
geklampt aan onze lieve Heer
haar enigste troost
de zondagsschool
met de juf als haar idool.

Jaren verstrijken
tot op een bijzondere dag
de zon doorbreekt als bij toverslag
Mam heeft een vriend
ik kan weer thuis komen wonen
weg met verdriet, weg met demonen.

Een blije tijd
een nieuw begin
we worden weer een gezin
een hechte familie
waren we voor vele jaren
veel liefde hebben we ervaren.

De nieuwe vriend
hij werd mijn Pa, mijn maatje
die altijd in was voor een praatje
mij terzijde stond
in goede en slechte tijden
tot de dag van zijn overlijden.

De schok van zijn daad
ongeloof en verdriet als eerste
en ook boosheid overheerste
nu één jaar later
veel minder is dit nog niet
soms verzuip ik in mijn verdriet.

Toch begin ik ook weer te herinneren
hoeveel geluk ik toen heb gehad
dat hij kwam op ons pad
voor mijn Moeder
de liefde van haar leven
voor mij een Pa hergeven.

Een aparte en zeker
geen alledaagse man
met een eigen levensplan
hij had een bijzondere kijk
op het leven
vol energie en heel gedreven.

Mijn emoties
liefde, boosheid, verdriet en dankbaarheid
voeren nog steeds heftig een strijd
lieve pa, vandaag ben ik bij je geweest
heb in stilte een praatje gemaakt
een bloemetje gezet en je steen aangeraakt.

Ook al heb ik het moeilijk
met jou laatste daad
en ben ik soms nog heel erg kwaad
alle liefde en mooie jaren
ik wil je heel graag laten weten
ze zitten in mijn hart,ik ben ze niet vergeten.

©Gre Hulspas

2 gedachten over “Nu één jaar later

  1. Lieve Gre ,
    Ik heb dit gelezen met een krop in de keel ,erg ,erg voor u ,ik moet je echt bewonderen het zo in alle eenvoud en duidelijk in een gedicht weer te geven ,toch rolde de tranen van mijn wangen want ik voelde in jou plaats de wonde die geslagen word…..ja Lieve Gre die man mag je nooit vergeten hoe dan ook want niemand weet welke pijn er door zijn hart ging op dat moment…vergeef hem maar boos zijn doet alleen jou pijn…..ook hij is en blijft een kind van God..ook hij zal binnen zijn gegaan in de hemelse glorie om samen met je moeder te zijn….

    Vertrouw je aan hen toe zij zullen voor jou zorgen…

    STERKTE!!!!!!! Zr.Raymonda bid voor jou en hen samen…

  2. Dag Lieve Raymonda,

    Dit is mijn manier om te proberen het te verwerken maar het is heel moeilijk.
    Het is wat u zegt, het heeft bij mij een grote wond geslagen en deze is niet even geheeld. Soms zegt men tegen mij dat ik door moet gaan met mijn leven en het een plekje moet geven, maar dat is niet zo maar gedaan dat kost bij mij heel veel tijd. Ik weet dat de boosheid mij schaad, maar daar zit een lang verdrietig verhaal achter begrijp u, het is ook niet alleen boosheid dat is maar soms net als ik in het gedicht schrijf, soms boosheid, dan weer liefde en het grote gemis.
    Dank u wel voor het ontroerende lieve berichtje.

    Groetjes en een dikke knuffel, Gre ♥

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*