1.Ontslag Aangevraagd

Dinsdag 17 Maart 2009.

Mijn man is zoals altijd gewoonlijk om 7. 30 uur aan zijn werk gegaan tot hij
om 10.00 uur op kantoor werd geroepen samen met een jongere collega.
Daar was de baas (werkgever) aanwezig tezamen met zijn advocaat.
De advocaat voerde hoofdzakelijk het woord.
Daar kreeg hij te horen dat ontslag voor hem was aangevraagd  bij het UWV.
Het kwam als een enorme klap daar niemand ook maar een vermoeden had dat dit stond te gebeuren.
Hij heeft onmiddellijk daarop een antwoord gegeven, dat hij daar niet mee akkoord gaat en het niet accepteert.
Er is nog wat heen en weer gepraat waarop hij zei dat het aardig de motivatie er uit haalt,  daarna is hij weer samen met zijn collega aan het werk gegaan.
Na ongeveer een half uur werd hij opnieuw op kantoor geroepen.
De advocaat deed hem toen een voorstel uit naam van zijn baas, omdat zo hij zei…. het vervelend te vinden dat in zijn situatie hem dit moest overkomen.
Hij deed dat voorstel uit naam van de baas.
Het voorstel was, dat mijn man met behoud van volledig salaris per ingang van direct naar huis kon,als hij akkoord ging met het ontslagvoorstel.
Het Ontslag Voorstel hield in:
Het behoud van het salaris hield 5 maanden in zoals tegen hem gezegd werd, 2 maanden van de ontslagprocedure en drie maanden ontslagtermijn daar hij ruim 18 jaar in dienst was bij dit bedrijf.
Het eerste wat hij daarop vroeg was, wat dat voor consequenties zou hebben voor eventuele WW uitkering.
De baas  en zijn advocaat zeiden beide unaniem dat het geen enkele consequentie zou hebben!
Mijn man weet niet genoeg van zulke zaken af, dus nam aan dat als er een advocaat bij zit, die hetzelfde zegt dat, dat ook echt zo is.
Hij heeft toen gevraagd om dat Ontslagvoorstel officieel op schrift te zetten en het aan hem toe te zenden.

Wel wetend dat het altijd beter is zoiets op schrift te hebben, zodat er zekerheid is.
Hij ging er verder van uit, dat het een eerlijk voorstel was en dat het eerlijk zou verlopen.

Omdat het voorstel per ingaande van direct was, en hij volkomen ondersteboven was heeft hij voor de rest van de dag een snippermiddag gevraagd om het thuis met mij te overleggen.
Verder heeft hij afgesproken dat hij de volgende dag woensdag 18 maart zijn antwoord zou mede delen.
Eenmaal thuis gekomen heeft hij mij het nieuws verteld, ik kan u zeggen het is een schok zoiets van uit het niets te horen te krijgen.
Toen mijn man vertelde over het Ontslagvoorstel was eigenlijk het eerste wat ik zei “laat ze het maar op schrift zetten, dit vertrouw ik niet echt”!
Wel wetend dat zijn werkgever nog nooit zo maar iets cadeau had gedaan en deze niet altijd eerlijk in elkaar steekt.
Mijn man antwoordde bevestigend dat hij dat gevraagd had en dat ze daar in toegestemd hadden.
Dezelfde middag hebben we ook het FNV gebeld en de hele situatie uitgelegd.
Deze antwoordde daarop dat als de baas dit voorstelt, dat het UWV daar mee akkoord zal gaan en dat mijn man dus thuis kon blijven.

Samen hebben we toen besloten dat als het inderdaad is zoals ze zeggen we het voorstel aanvaarden weleens waar met veel pijn in ons hart.
Mijn man is hartpatiënt en bijna 57 jaar dus de kans op een nieuwe baan is natuurlijk bijna nihil.
Altijd heeft hij met heel veel plezier zijn werk gedaan voor dit bedrijf en ondanks zijn hartproblemen 5 dagen in de week gewerkt…onbegrijpelijk dat hem dit nu nog moest overkomen.

De volgende ochtend is hij naar de zaak gegaan en heeft gezegd dat hij het heel erg vind dat hij zijn werk kwijt raakt, maar dat als er niets anders op zit hij akkoord gaat met hun voorstel onder voorbehoud dat het geen enkele consequentie zou hebben voor daarna.
Er is toen geen woord gezegd dat hij door dit voorstel ook vrijwillig ontslag zou nemen als het UWV geen toestemming zou geven voor de ontslagprocedure!!
Zoals later WEL in de brief stond die hij pas Vrijdagmiddag 20 maart pas kreeg.
Daarin stond o.a de tekst:
In het onverhoopte geval dat het UWV Werkbedrijf het verzoek van de werkgever zou afwijzen, verbinden beide partijen zich tot elkaar de arbeidsovereenkomst alsnog op kortst mogelijk termijn door middel van een beëindigingovereenkomst te beëindigen.

Hij zou nooit zelf ontslag nemen, hij doet zijn werk altijd met veel plezier dus waarom zou hij dat dan zelf vragen.
Natuurlijk was daar ook met geen woord over gerept, toen dat voorstel mondeling werd aangeboden.
Uiteindelijk staat daar dus als je het vertaalt in gewone taal dat mijn man akkoord gaat met zijn ontslag ten alle tijden ook als het UWV de ontslag aanvraag van mijn man zou afwijzen.
Onbegrijpelijk dat een werkgever dit doet bij iemand die 18 jaar voor hem hard gewerkt heeft……..en tja nog veel onbegrijpelijker dat er advocaten zijn hier in Nederland die daar blijkbaar aan mee werken.
Maar zoals gezegd is daar toen niets over gezegd, dat las hij pas in die brief toen hij inmiddels ter goeder trouw al de hele week vrij was omdat ze gezegd hadden dat hij naar huis kon per onmiddellijke ingang.
Deze dagen dat weten wij nu inmiddels hebben ze nu allemaal als snipperdag neer gezet….terwijl ze hem zelf gezegd hadden dat hij naar huis kon en wij pas de vrijdag daarop dat valse voorstel met de post kregen.

Vrijdag 20 maart 2009.

Verder hadden we de hele week gewacht op de bewuste brief die uiteindelijk pas op vrijdagmiddag 20 maart met de post kwam.
Zelf ontslag nemen,is nooit ter sprake geweest in dat gesprek wat hij op kantoor had gehad met de werkgever en zijn advocaat.
Het enigste wat daar gezegd is door beide heren is dat het absoluut geen consequenties zou hebben ook niet als hij een uitkering zou moeten gaan krijgen na de ontslagprocedure.
Ook staat er in die brief dat hij het uiterst geheim moet houden en dat de brief met handtekening voor Maandag  23 maart getekend moet terug zijn op het kantoor van de advocaat.
Ook stond in die brief, zeer dwingend dat als de brief niet op tijd terug was er geen sprake meer zou zijn van een voorstel en mijn man zich onmiddellijk weer bij zijn werkgever moest melden!
Maar hij kreeg hem pas vrijdagmiddag dus dat is wel heel erg kort dag, zo zou hij met niemand kunnen overleggen!
We hebben toen samen besloten de geheimhouding naast ons neer te leggen en hem toch op onze afspraak bij de bond te laten zien waar we op maandagochtend een afspraak hadden.
Omdat de tekst in de brief heel anders is als het mondelinge voorstel, heeft hij dat Ontslagvoorstel natuurlijk niet getekend.

Op dat moment ook, realiseerde wij ons dat we dringend hulp nodig zou hebben bij dit hele gedoe.
De mensen waarvan mijn man geloofde dat ze eerlijk zijn, blijken toch anders in elkaar te zitten.
En dat na 18 jaar trouwe dienst waarin hij zich altijd heeft ingezet heb voor 1000 %.

Dezelfde middag hebben we toen onmiddellijk het FNV gebeld voor een afspraak om hierbij geholpen te worden.
De afspraak die we toen kregen was op maandag 23 maart 2009 om 11.45 uur.
Ze zeiden hem toen ook om tot die tijd zeker niets te tekenen en alle stukken mee te brengen.

Maandag 23 maart 2009.

Volgens afspraak zijn we samen naar de bond gegaan en heb daar de hele zaak voorgelegd.
Deze zeiden onmiddellijk dat dit een geval is voor hun juridische afdeling.
Ze hebben spoed op zijn papieren gezet zodat we zo snel mogelijk een afspraak kregen met deze afdeling en een advocaat toegewezen kregen.
Tevens hebben ze alle gegevens genoteerd en een kleine toelichting gemaakt voor deze afdeling.
Zo ook hebben we het advies gekregen dat mijn man zich dinsdag bij zijn werkgever weer moet melden om aan de slag te gaan.
Op de vraag wat hij moet doen als hij weer weggestuurd zou worden antwoordde deze meneer dat als hij weer weggestuurd word, hij gewoon naar huis kan gaan en zich de volgende dag weer opnieuw moet melden op zijn werk om het werk te hervatten.
Ze hebben ons ook het advies gegeven dat mijn man per aangetekende brief moet laten weten aan de advocaat en de werkgever, dat hij niet met het voorstel  akkoord gaat, daar het afwijkt van het mondelinge voorstel.
Dat hebben we dezelfde middag aangetekend verstuurt naar de advocaat van de werkgever.
Op zijn snipperdagenlijst hebben ze voor deze dag  8,5 uur ATV uren afgetrokken.
Dinsdag 24 maart 2009. 

Zoals geadviseerd is mijn man de andere dag gewoon weer naar zijn werk gegaan.
Daar aangekomen heeft hij zich zoals gewoonlijk omgekleed en is om 7.30 uur  naar zijn chef  gegaan om te vragen wat hij kon doen.
Deze gaf hem twee werkbonnen (opdrachtbonnen), met werkzaamheden die hij kon gaan doen.
Dus mijn man zoals gewoonlijk weer terug aan de slag…..althans dat dacht hij!!
Tot  8.15 uur, toen kwam de chef naar hem toe met de vraag of hij even op kantoor wilde komen.
Daar kreeg hij te horen dat de chef opdracht had gekregen van werkgever dat hij direct moest stoppen met werken en dat hij naar huis moest gaan in afwachting van een brief.
Dus is hij zich zelf weer wezen omkleden en is naar huis gegaan met de mededeling dat hij er de volgende dag (woensdag 25 maart) weer zou zijn.
Ook deze dag staat  op zijn snipperdaglijst vermeld als snipperdag, terwijl ze hem zelf naar huis gestuurd hebben. 
woensdag 25 maart 2009. 

Net als de vorige dag is mijn man opnieuw naar zijn werk gegaan, heeft zich omgekleed en gemeld bij de chef om 7.30 uur zoals hij normaal altijd doet.
Hij kreeg toen te horen dat hij opnieuw naar huis moest en dat hij op donderdag 26 maart maar terug moest komen omdat er dan werk voor hem zou zijn.
Het verbaasde mijn man enorm omdat hij zag dat het werk wat hij moest gaan doen al onder zijn werkbank voorbereid klaar lag.
Daar lag materiaal voor Safetyboards, deze maakt hij altijd…. als dit werk er is, is dat zijn werk.
Hij wist weken geleden al dat hij die moest gaan maken omdat de voorraad bijna op was.
Als hij aanwezig is doet hij alleen dat werk, niemand anders werkt daar dan aan.
Dus waarom hem dan naar huis gestuurd??
Tevens kreeg hij een brief in een gesloten envelop van de chef.
Toen hij thuis kwam hebben we samen de brief gelezen.
Tot onze verbazing staat in die brief en ik citeer de regel:

“Heden ochtend bent u weer op het werk verschenen om uw werk te hervatten. Omdat wij er van uitgingen dat u het voorstel zou accepteren, werden wij enigszins verrast en hadden geen werk voorhanden. Daarop bent u weer naar huis gegaan”.

Waarop mijn man zei, wat heb ik dan staan doen….ik ben toch gewoon aan het werk gezet op dinsdag  24 maart door de chef!
Ik kreeg toch die twee werkbonnen van hem!
En nee, ik ben zeker niet uit mijzelf naar huis gegaan zoals in die brief beweert wordt, de chef kan bevestigen, dat hij mij zelf op kantoor riep en mij naar huis heeft gestuurd met de mededeling dat ik daar die brief moest afwachten.
Ik concludeer dat er werk genoeg is en dat er blijkbaar een andere reden is die mij volkomen onduidelijk is waarom hij mij toch weer opnieuw naar huis stuurde!
Wij beide tasten volkomen in het duister waarom zijn baas dit op deze manier….leugenachtig aanpakt.
We hebben geen idee waarom…….
 

Donderdag 26 Maart:

Zoals ook de twee dagen ervoor is mijn man weer naar zijn werk gegaan.
Tot zijn verbazing lag daar nog steeds dezelfde stapel werk onder zijn werkbank op hem te wachten, die er ook op woensdag 25 maart al lag.
Het is hem en mij een raadsel waarom hij dan ook woensdag 25 maart naar huis gestuurd is want het was hetzelfde werk.
Dit is nog maar het prille begin van een enorme lange lijdensweg.
Nu achteraf realiseer ik mij pas dat we op het moment van dit eerste verslag nog geen idee hadden van wat ons nog te wachten stond.
Het Gedicht wat bij Verhaal 1 hoort kunt u, 
Hier….lezen.Het vervolg, leest u in 2. Verziekte Werksfeer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*