Op mij gewacht

Op mij gewacht

Hee mooie bloem
waar kom jij ineens vandaan
het is herfst en alles wordt kaal
de natuur spreekt op dit moment mijn taal.

Ver in gedachte,
mistroostig en heel alleen
loop ik maar wat te dwalen
mijn gedachte is aldoor aan het malen.

Denkend terug
aan die ene vreselijke dag
me geen raad wetend met mijn gevoel
niet bepaald zittend op mijn praatstoel.

En dan ineens ben je daar
tussen de vallende bladeren
heel helder en heel zacht
net of je op mij hebt gewacht.

Jij mooie wilde herfstaster
hagel witte fluweel zachte blaadjes
en een prachtig goud geel hart
sta jij daar om mij te verlossen van mijn smart.

Om mij misschien opnieuw te leren
de schoonheid van het leven weer te zien
te leren om mij heen te kijken
mijn verdriet te verzachten en wat glad te strijken.

Ik hou mijn blik
strak op jou gericht
en even….heel even
verschijnt er een glimlach op mijn gezicht.

Dank je wel lieve mooie bloem
dat je zo lang op mij ben blijven wachten
door jou ben ik mij nu bewust
dat het verleden rust en dat op de lange duur
het leven mij wellicht weer kust.

Jou aangezicht heeft mij geleerd
dat hoe verschrikkelijk ik ook ben bezeerd
jij daar staat, fier vol levenslust ondanks de kou
bedankt voor de wijze les, lieve bloem, ik hou van jou.

©Gre Hulspas 2012

2 gedachten over “Op mij gewacht

    • hoi Angelique,

      Ja lieverd soms als je het niet verwacht heb je ineens weer een lichtpuntje.
      Bedankt hoor voor het lezen en je lieve berichtje.

      Liefs en een dikke knufff voor jullie drietjes van ons,
      Ma xxxx

Geef een reactie