Archief | december 2012

Het jaar 2012, bijna om….

Het jaar 2012, bijna om….

Morgen is de laatste dag van December 2012, een jaar waarin ik veel heb meegemaakt.

In het begin veel ellende en verdriet in de familie, en eigenlijk het hele jaar door af en aan de Pijnkliniek en daar vervolgens bij in Augustus het overlijden van mijn Vader, die er voor koos om op een vreselijke manier dood te gaan met daarna in December nog een overlijden van een familielid.

Nee ik kijk niet graag terug naar 2012, en wil liefst dat het zo snel mogelijk om is.

Te veel diep verdriet draag ik nog bij mij waar ik nog mee bezig ben om het te verwerken.

Tja alle oudejaar vieringen waren wij altijd bij mijn vader en moeder, en toen mijn moeder drie jaar geleden overleed na een moedige strijd, hebben we de traditie voortgezet bij mijn vader en zijn we bij hem de oudejaar viering blijven vieren, en nu is hij er niet meer.

Moeilijk, heel moeilijk, wij vieren dit jaar geen oudejaar viering en laten het maar stilletjes voorbij gaan met onze blik gericht op het nieuwe jaar hopend dat dit jaar beter wordt als 2012.

Voor allen die ik zo heel erg mis….Ik denk aan jullie en hou veel van jullie……..

Gelukkig heb ik ook veel om dankbaar voor te zijn, en in het bijzonder wel onze kinderen en kleinkinderen en natuurlijk de verdere familie en vrienden…..dit zorgt ervoor dat we doorgaan….dank je wel lieverds voor alle liefde en steun die wij altijd en zeker dit afgelopen jaar van jullie hebben gekregen.

En voor onze familie, vrienden en Facebook vrienden, wij wensen jullie een fijne oudejaar viering en een Gezond en Liefdevol 2013.

Groetjes Gre

 

Mijn Oma, mijn roer en mijn baken

Mijn Oma, mijn Roer en mijn baken

 

Toen ik nog jong was, worstelde ik mij door het leven
elke dag, door overleven gedreven
ik groeide wankel en moeizaam op
vaak met een geestelijke klap en een schop
met mijn moeder en mijn oma als enigste roer
want van mijn vader kon ik verwachten, geen moer.
Na jaren lang vechten strijden
gingen mijn ouders uiteindelijk scheiden
mijn moeder en ik met de nek bekeken
alle mensen wisten er wel kwaad van te spreken
in de steek gelaten door bijna iedereen
heel onterecht…. en in gemeen.

 

Verguisd en vergeten
met mijn gevoelens in een hoek gesmeten
was mijn oma van mijn vaders kant
mijn troostende en helpende hand
het lichtpuntje in mijn leven
door haar oma liefde gedreven.
Zoveel, heb ik van haar geleerd
dat, al heeft het leven zich tegen je gekeerd
het niet mij schuld is wat mijn vader heeft aangericht
dat ik mag lopen met opgeheven gezicht
ieder mens is waardevol en uniek
ook ik, al was mijn vader echt kwelziek.

 

Als kind ging ik bij haar logeren
mijn opa zat dan aan zijn bureau te studeren
en wij twee deden samen van alles zingen
ik vergat dan een weekje alle ellendige dingen
samen gingen we dan in Noordwijk naar het strand
en liepen langs de waterlijn, hand in hand.
En morgens bij het ontwaken
nieuwe pret, we gingen een rondvaart maken
zij heeft mij bijgebracht, de liefde voor de natuur
vertelde mij daarover, uur na uur
samen hebben we de koningin bekeken
ja, het waren echte feestweken.

 

Samen een dagje spelen met klei
zo bracht zij mij de liefde voor het leven bij
wees mij de weg, om alle ellende achter mij te laten
niet vergeten, maar wel vergeven en nooit te haten
verder, de goede weg te gaan op mijn pad
mijn allerliefste oma, een echte schat.
Van dankbaarheid kan ik soms wel janken
want ik heb verschrikkelijk veel aan haar te danken
zij was in die tijd mijn roer en mijn baken
en is tot op de dag van vandaag over mij blijven waken.

 

Vele jaren heb ik haar hier beneden niet meer
en nog steeds telkens weer
denk ik met veel liefde terug aan haar
haar wijze woorden, ze waren zo heel erg waar
vele dagen zo ook vandaag
voel ik dat zij kijkt omlaag
en dan denkt, zo Greetje
het was toch zo heerlijk, jou als logeetje
mijn liefste wens zal dan ook zijn
kon ik nog maar één keer bij haar logeren,
want het was bij haar, zo heerlijk en fijn.

 

© Gre Hulspas