Archieven

Mam je bent er, maar ook niet

mam je bent er

Een nieuw gedicht…ik heb mijn Moeder niet meer maar nog vaak denk ik terug an de 3 jaar dat zij ziek was en vooral ook aan het laatste jaar dat zij ons langzaam ontglipte…er nog wel zat maar ook eigenlijk niet meer.Het is heel verdrietig om je moeder te zien zitten terwijl het contact steeds meer weg valt en je toch de diepe verbondenheid blijft voelen…Heel moeilijk maar ook toch met mooie momenten, daar gaat dit gedicht over.

Mam je bent er, maar ook niet

Een ziel is verdwaald
innerlijke stilte neergedaald
woorden zacht en teder
dalen neder.

Vervagend het heden
wat blijft is verleden
gevoelens slaan een brug
kindertijd keert terug.

Zij zit er, echter ook niet
tot groot verdriet
gebeurtenissen zijn vergeten
over blijft het niet weten.

Al roepend mijn naam
verdwijnt zij langzaam
zittend in haar stoel
zo’n verdrietig gevoel.

Het contact vervaagd
haar gedachte vertraagd
met gevoel en vol erbarmen
neem ik haar in mijn armen.

Mam je bent er, maar ook niet
dat doet intens verdriet
mijn liefde is een feit
voor eeuwig en altijd.

Ook al ben je verward
je zit in mijn hart
ooit kom ik je tegemoet
dan is alles weer mooi en goed.

© Gre Hulspas 21-09-2015

Liefde en vertrouwen

zwanen kl

Liefde en vertrouwen

Beide is heerlijk
en onontbeerlijk
als Godsgeschenk gezonden
met elkaar verbonden.

Absoluut één geheel
zonder oordeel
aan elkaar gehecht
diep en oprecht.

mooi en stralend
alles bepalend
met een vast patroon
eerlijk en schoon.

Geen fantoom
maar een lieflijke droom
met prachtige normen
in allerlei vormen.

Liefde en vertrouwen
op elkaar bouwen
puur en oprecht
voor ieder weg gelegd.

© Gre Hulspas 27-7-2015

Gevoelens

Gevoelens
Het is er en soms niet
tot intens verdriet
hier en daar
neem ik het waar.

Verdwenen in lucht
als een zachte zucht
echter wel geloven
het is niet te doven.

Vindt men gehoor
kan er mee door
dat wat ik bedoel
het menselijk gevoel.

Niet te ontduiken
alleen gebruiken
ten goed ten kwade
in diep genade.

Een liefdeloos mens
met als enige wens
in grote onmacht
teder en zacht.

Slechts één keer
in vredige sfeer
de hele wereld samen
in erbarmen bekwamen.

De mensheid
opgeven de strijd
slechts liefde gevend
gevoelens heel levend.

© Gre Hulspas 11-2-2015

Alzheimer en Dementie…

Kort geleden zag ik een documentaire over dementie en alzheimer wat diepe indruk op mij maakte en dan denk ik daar over na. Toen ontstond dit gedicht wat ik voor mij man heb geschreven waar ik ieder woord van meen bij ons staat het houden van altijd bovenaan…. de titel is ‘Lieve man …Later’.

Ook merkte ik in deze documentaire dat er nog steeds een taboe heerst als het om het onderwerp alzheimer of dementie gaat, veel ouderen die deze diagnose krijgen schamen zich daar over. Wat ik natuurlijk wel begrijp want niemand vindt het prettig om te moeten toe geven dat in de toekomst zijn of haar functies verminderen en hulpbehoevend worden. Hoewel ik zeker vind dat het heel nodig is dat taboe te doorbreken zeker wat de partner betreft is het heel belangrijk de dingen van te voren met elkaar te bespreken. Immers is het zo als de diagnose is gesteld is men vaak nog prima in staat om deze dingen te bespreken en zal het een opluchting zijn als men weet van de ander hoe deze er over denkt. Ik hoop dan ook dat het gedicht wat ik voor mijn man geschreven heeft er toe bijdraagt dat dit onderwerp wat zo veel mensen diep raakt een stukje uit de taboesfeer wordt gehaald.

lieve man later

© Gre Hulspas 20-1-2015

 

Moederliefde

moederliefde

Moederliefde

Zoete fijne herinneringen
laten mijn hart zingen
verborgen in een schattendoos
bewaar ik ze al een hele poos.

Ze verwarmen mijn hart
verstillen smart
verzachten pijn
vormen een levenslijn.

Bij een klein lichtje
lees ik een berichtje
dat mijn moeder ooit schreef
waarin diepe liefde bleef.

Schrijven deed zij er vele
moeder dochter nooit formele
over daagse dingen van het leven
door moederliefde gedreven.

Wekelijks ging ik voor haar werken
dan liet zij mij schrijvend merken
dankbaar te zijn en blij
met mij aan haar zij.

Toen het leven uit haar gleed
en zij zachtjes overleed
verloor ik een aardse schat
die ik met hart en ziel aanbad.

Wanneer ik nu de briefjes lees
weet ik, ben ik een wees
de dood is onvermijdelijk
het aardse bestaan is tijdelijk.

Om het diepe gemis te verdrijven
lees ik nog altijd haar schrijven
moeder mijn steun en toeverlaat
zij die lief heeft bestaat.

De briefjes koester ik voor altijd
wetende met grote zekerheid
moederliefde door God gezonden
blijft voor altijd verbonden.

© Gre Hulspas 28 okt. 2014

Stil in mij

Soms in je leven maak je heel traumatische dingen mee die zo’n grote impact hebben dat het een tijd is of er een oorlog woedt in je ziel. Zo ook is mij dat overkomen en om een beetje mijn kalmte en rust terug te vinden deed ik daar een hele lange tijd over.
Na een tijd kwam de rust terug in mij en naar aanleiding van dit alles heb ik toen dit gedichtje geschreven.

stil in mij

© Gre Hulspas 2014

Dakloze kinderen

slapende_straatkinderen

Vele kinderen leven langs de straat en het is maar al te vaak dat deze vergeten groep nooit genoemd wordt….maar mensen wereldwijd zijn dat er heel veel vandaar dit gedicht wat ik gisteren gemaakt heb om daar aandacht voor te vragen. De titel is “Dakloze kinderen”…….met als drijfveer Geef hun een kans.

Dakloze kinderen

Het vergeten kind
door niemand bemind
leeft langs de straat
alleen die lef heeft bestaat.

Door de maatschappij verstoten
zijn broek kapot en verschoten
een gat in zijn schoenen
niets om te verzoenen.

De liefde failliet
niemand die hem echt ziet
eenzaam en heel boos
zijn situatie vreugdeloos.

De zin in het leven vaag
een pijnlijke lege maag
geen cent meer op zak
nachts geen onderdak.

Slapen in oude panden
komen in verkeerde handen
raken verward in criminaliteit
verdwijnen in vergetelheid.

Door niemand gemist
het pleit is beslist
vechten voor een bestaan
de vraag, hoe verder te gaan.

Hij kan het weten
dakloze kinderen worden vergeten
ze zijn het verleden van morgen
de maatschappij houdt hun liever verborgen.

Ontkent het liefst hun bestaan
in plaats van ze bij te staan
echter boven alle twijfel verheven
ook zij hebben recht op een liefdevol leven.

Geef hun een kans
op een leven met balans
zij hebben een bestaansproblematiek
maar ieder kind is waardevol en uniek.

© Gre Hulspas 2014

Hunkering naar vrede

14897522

Hunkering naar vrede

In hunker naar vrede
is de mensheid gedesoriënteerd
lief te hebben verleerd.

Machtswellustelingen
voeren een verbitterde strijd
slechtheid komt voort uit zwakheid.

Jacht naar rijkdom
laat vele vergeten
geld heeft geen geweten.

Moorden, stelen
de ziel van de mens
het liefs ver over de grens.

Pijn en verdriet
vertwijfeling en angst
strevend naar een vette vangst.

Valse media en censuur
we worden allen voorgelogen
het geluk heeft gesloten ogen.

Vele heersers
willen altijd maar meer
de duisternis is een heer.

De hoge heren
zijn echt ziende blind
onbekend maakt onbemind.

Het volk wil alleen
boven alle twijfel verheven
een vredig en liefdevol leven.

© Gre Hulspas 2014

 

Nederland, diep verbonden

Op donderdag 17 juli is vlucht MH17 (Malaysia Airlines) neergestort in Oekraïne op weg van Amsterdam naar Kuala Lumpur. Aan boord waren 283 passagiers en 15 bemanningsleden. Onder de passagiers waren 194 Nederlanders. De verbijstering was en is enorm en het verdriet diep…..vandaag kreeg ik de kracht en inzicht en heb ik dit gedicht gemaakt.

Nederland, diep verbonden 

Nederland, diep verbonden

Ik kan de woorden moeilijk vinden
woensdag, Nederlanders verbinden
iedere landgenoot waakt
diep heeft het ieder geraakt.

23 juli 2014 om 4 uur
gevoelsmatig nergens een muur
intens diepe verbondenheid
stille liefde, ingetogenheid.

Weg is ieders levensdroom
Nederland brengt slachtoffers home
in een waardige rouwstoet
brengen burgers allen een groet.

Overdonderd door oneindigheid
ontstaat diepe saamhorigheid
terwijl emoties een weg banen
applaus, bloemen en tranen.

Een liefdesboodschap van het volk
als een troostende zachte wolk
om aan de nabestaanden te laten weten
we zullen jullie geliefden nooit vergeten.

We zullen er voor jullie zijn
meedragen de diepe pijn
een innig gebed naar God gezonden
Nederlanders diep en innig verbonden.

© Gre Hulspas 2014

Anonieme Armoede

schamen2

Anonieme Armoede

Mama, mijn schoenen zijn te klein
mijn voeten doen heel erg pijn
kunnen we vandaag nieuwe kopen
Ik kan er echt niet meer op lopen.

Lieverd, deze maand tot mijn verdriet
gaat dat werkelijk niet
volgende maand zal ik kijken
welke rekening kan wijken.

We hebben al te veel schuld
dus lieverd even geduld
oma komt deze maand bij ons in huis
ze kan het niet meer alleen thuis.

Ik ben ontslagen, heb een uitkering
we zetten al de tering naar de nering
oma gaat dan minder AOW krijgen
en alle prijzen blijven stijgen.

Maar mama en een winterjas dan
sorry lieverd, ik vrees een tien jaren plan
jou medicijnen kosten heel erg duur
en oma moet nodig een nieuw brilmontuur.

Zij kan dat van haar AOW niet betalen
ook niet op de verzekering verhalen
we moeten helpen zo veel het kan
de bril doen we met een afbetalingsplan.

Schoenen en de jas moeten wachten
Ik wil wel, maar ben niet bij machte
wij twee zijn nu even secundair
ons leven is niet meer eerlijk en fair.

En papa dan, kan hij het niet betalen
nee, lieverd bij hem is ook niets te halen
ook hij is aan de kant gezet
heeft maar een klein budget.

En nu met zijn nieuwe gezin
Staat hij met zijn giro in de min
weet je wat, ik zal mijn fiets wel verkopen
die kleine stukjes kan ik eigenlijk wel lopen.

Zeker weten een goed plan
dan kopen we daar die schoenen van
en bij de lommerd breng ik mijn ring
dat vind ik toch een lelijk ding.

Mam, hebben we deze week dan nog eten
of kunnen we dat ook vergeten
ja lieverd, God zij dank
we hebben nog wat over van de voedselbank.

Oma, moeder en het kind
het gaat hun niet voor de wind
anno 2014 voor veel mensen de realiteit
intense armoede, waarvan vele in de anonimiteit.

©Gre Hulspas